Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Afscheid

Door Hanneke Middelburg

Nooit eerder ging een geliefde van mij dood.
Jij bent de eerste.
De mooiste.
De liefste.
Mijn beste vriendin.
Je ligt in een witte kist, omdat je vader dat zo graag wilde.
Je hebt een jurk met bloemetjes aan, omdat je moeder dat zo mooi vindt.
Terwijl ik weet, zeker weet, dat je een hekel aan jurken had en zeker met bloemetjes, omdat je daarmee op het behang van je oma lijkt.
Het mor-tu-a-ri-um. Ik was er nog nooit geweest. Het woord rolt als een jojo over mijn tong.
Ik probeer te begrijpen waarom je daar ligt. Waarom het leven voor jou voldoende geleefd was. Waarom jouw woorden niet meer klinken en de vogels gewoon doorzingen.
Je huid is zo wit. Bijna doorzichtig. Je zei altijd dat ik door je heen keek. In werkelijkheid observeerde ik alleen maar en reeg ik wat ik zag en van jou wist aan elkaar.
En toch, blijkbaar heb ik je nooit echt begrepen. Jouw binnenwereld was een wereld apart. Een donkere wereld. Eentje met een deken over het hoofd. Met zwarte dagen en dieptepunten. Dan wilde je me niet spreken. Niemand trouwens.
Was je ooit gelukkig? Ik wil geloven van wel. We hebben het zo fijn gehad samen op Ameland. De bulderende zee, het zandkasteel dat we bouwden alsof we weer kinderen waren. En toen kwam de vloed. De vloed die ons kasteel wegspoelde. Je werd er stil van. Net zo stil als je hier nu ligt. Ik wil je hand vasthouden, maar ik aarzel. Je had altijd al koude handen. Je sprak met je handen. Grootse gebaren. Je vertelde je verhalen altijd omslachtig. Vermeed de kern. Je wilde simpelweg gelukkig zijn, maar je kon het niet. Er was iets wat je tegenhield. Jij. Je hield jezelf tegen. Dat is geen verwijt, dat is hoe ik je zag worstelen. Je wilde zoveel. Je wilde de wereld veroveren met je verhalen. Maar je verhaal is voor altijd onaf.

1 reactie

Samuel

dinsdag, 04:40

Ik vind het wel iets hebben… Hier en daar zou ik iets veranderen… En ik vind het hopeloos te kort, eigenlijk. Vooral halverwege als je over haar spreekt had ik iets meer gewild, zodat haar dood me (nog) meer raakte.

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch