Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Alles kan in Cannes

Door Sanne Beijer

Maar nu hij recht in mijn gezicht zegt dat hij dit alles heeft verzonnen kan ik eindelijk mijn reactie naar hem toe geven. Ik zeg dat ik het ziek vind en het me pijn doet, omdat ik met hem dingen had gedeeld die ik met niemand anders had gedeeld en hem vertrouwde. In de audio opname hoor je hier wel echt de emotie in mijn stem, helaas, want dan heeft iedereen die dus gehoord.

Ik vind het echt heel rot dat hij met mijn familie en bepaalde gebeurtennissen betrokken is geweest, dat verdiend hij niet. Toen mijn ouders opeens gingen scheiden doordat mijn vader was vreemdgegaan heb ik hem vaak opgebeld en mijn hart gelucht. Door mijn verhalen vindt hij mijn vader een eikel. Hij, Ruben, de grootste eikel van de wereld heeft door mij een slechte mening over mijn vader. Dat recht heeft Ruben niet. Ik hou van mijn vader, ik haat Ruben. Toen mijn zus met gebroken vliezen in het ziekenhuis lag te vechten voor haar 22 weken oude kindje, mijn lieve neefje, toen heb ik veel met Ruben gedeeld hierover. Hij heeft me om 3 uur s ‘nachts naar het ziekenhuis gereden omdat het slecht ging met m’n zus en Roan. Hij had nooit betrokken mogen zijn bij mijn neefje. Hij had nooit mijn ouders mogen ontmoeten die op de bank in de bezoekers kamer lagen te slapen om hun dochter te steunen. Hij had nooit bij mijn dierbaren in de buurt mogen komen. Maar ik dacht dat we goede vrienden waren. Maar blijkbaar bestond die vriendschap die ik dacht te hebben met hem niet, want hij zag het al die tijd heel anders. Ik vraag hem of hij op het moment zelf ook bewust was dat hij loog als hij die leugens vertelde en hij zei ja. Waarom lieg je daarover vraag ik hem, en hij antwoord dat hij zijn leven probeerde in te kleuren.

Fenna vraagt opeens of hij nog meer leugens heeft die hij verteld heeft, over nog andere dingen. De jongens schikken; we zouden helemaal niet de confrontatie over Dawn Of Time in Cannes doen, we zouden wachten tot we thuis waren. Maar eigenlijk willen we het allemaal nu erg graag horen, dit spreken we niet uit, maar is logisch op het moment. De jongens leggen uit dat het moeilijk is nu met hem te werken en hem te vertrouwen als hij over zulke dingen liegt als hij heft gedaan. Ruben houdt vol dat hij niks heeft gelogen over Dawn Of Time. Wij weten alles al; de deals die er niet zijn, het geld dat er niet is, de contracten die vervalst zijn, de sponsoren die hij heeft verzonnen. Sterker nog we hebben de gehele database al leeg getrokken voor de zekerheid, zodat we de bewijzen hebben.

Over Dawn Of Time heeft hij nog bizar weinig losgelaten. Na weer heel lang trekken geeft hij van een aantal sponsoren wel toe dat ze niet waar zijn. Maar niks geeft hij echt zwart op wit toe, om alles draait hij heen. Het is allemaal semi uitgelegd, bevestigd of ontkend en erg lastig. Als wij vragen of hij echt een deal heeft met de CEO, zegt hij dat hij de assistent heeft gesproken en toezegging heeft gekregen en ga zo maar door. We krijgen weer door dat doorgaan met trekken geen zin heeft; de waarheid komt er toch nooit echt uit. We vragen nog naar een aantal andere dingen; projecten die hij gedaan zou hebben, mensen die hij zei te kennen, dingen meegemaakt te hebben. Van sommige hiervan geeft hij toe dat het niet waar is, andere houdt hij stug vol. De meeste verdraait hij gewoon in een andere leugens. Dan is hij weer niet naar L.A geweest om de muziekvideo shoot van Selena Gomez te produceren maar deed hij de payroll voor een shoot die zij in België had. Hoe we ook wenden of keren, hij zet geen knop om waardoor hij eindelijk eerlijk gaat praten.

We zijn het zat. Ik heb al eerder aangegeven dat ik genoeg weet en ik ben er klaar mee. Ik heb nu voor mezelf al vastgesteld dat alles een leugen is. De rest denkt dit uiteraard ook, maar tuurlijk ga je nog wat door vragen, ik snap het. Fenna geeft aan dat Ruben tot dat we op het vliegtuig stappen nog heeft om clean te komen over alles tegenover haar, Tim en Daan. Ze geeft aan dat ze alleen voor hun drieën spreekt en ik wellicht een andere mening heb. Ik waardeer dit erg, Fenna denkt veel aan mij, heel fijn. Ik zeg dat dit inderdaad anders is voor mij.

Ik wil hem niet meer zien of spreken als we terug zijn in Nederland. Ik ga normaal tegen hem doen zolang we in Cannes zijn, omdat dit prettiger is voor de anderen, maar daarna wil ik niks meer en wil ik geen contact meer. En hij moet alle social media posts waarin ik betrokken ben verwijderen. Ruben staart maar wat voor zich uit en trilt met zijn wangen terwijl ik dit glashard tegen hem zeg.

Omdat het zo een heftige afgelopen 2 uur is besluiten Fenna, Daan en ik op het strand te gaan uitwaaien. Tim gaat naar het station want hij heeft een date in een andere stad. Zonder erbij na te denken gaan Daan, Fenna en ik naar het strand terwijl Tim nog alleen met Ruben in het huisje is want Tim gaat zijn tanden nog poetsen…

Tim hoort allerlei gerommel wanneer hij zijn tanden aan het poetsen is en durft amper zijn hoofd omhoog te doen na het uitspugen van zijn tandenpasta. Hij loopt naar de keuken waar Ruben aan het rommelen is en het grote mes achter zich heeft liggen. Hij is bang dat Ruben hem gaat vermoorden en vraagt of Ruben iets voor hem wilt pakken uit de woonkamer. Zodat hij weg zou gaan van het mes. Ruben sluit zichzelf op in de woonkamer. Tim rent snel naar buiten, naar het strand, waar wij zijn. Hij zegt dat Ruben het mes heeft en we misschien even moeten gaan kijken. Tim gaat nu naar zijn trein en wij drieën rennen terug naar het huisje.

Aangekomen bij het huisje heeft Ruben zich opgesloten in de badkamer en hij is aan de telefoon. Dit is foute boel. We horen een mannenstem en doen heel stil, we moeten horen wat Ruben zegt. We praten bijna niet onder ons drieën maar communiceren geweldig. We zitten gehurkt voor de badkamerdeur te luisteren wat er in de badkamer aan de hand is. Het blijkt dat hij met zijn broertje aan het bellen is, ik herken zijn broertje zijn stem. We kunnen wel geteld vier dingen horen van wat er gezegd wordt. Maar we wachten met 112 intoetsen op Fenna’s mobiel totdat we een waterdichte reden horen om de ambulance of politie te bellen. Eerst verteld Ruben tegen zijn jongere broertje dat het allemaal geen zin meer heeft en alles voorbij is, hij verteld dat hij veel whisky heeft gedronken en dronken is, hij wilt zijn (bedoelend zijn jongere broertje) stem nog voor een laatste keer horen. We horen het woord mes nu vallen en daarbij het geluid van een mes in de badkuip die valt. Nu verteld Ruben tegen Pascal dat hij pillen heeft geslikt. Dit is het moment. Fenna duwt haar mobiel met het alarmnummer al ingetypt in mijn handen en zegt dat ik ze moet gaan bellen in de tuin.

Mijn verhaal is momenteel 28 bladzijde lang. Dit is een kleine greep eruit. Bedankt voor het lezen, liefs.

geen reacties
1 Poetry slam

Samen Slapen

Ben Oranje

0 Poetry slam

Ik ben net niet

Reinier Punt

0 Fictie

De dijk

Wendy Wierdsma

0 Non-fictie

Kwijt

ANJA KWARTEN

0 Fictie

Stromen

Sonja Coenen

0 Non-fictie

Als ik ga

Heidi Hulst

2 Poetry slam

kindje

Jacqueline Brouwers