Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Chlamydia

Door Amarylis De Gryse

Ik zit bij de dokter omdat ik hoop dat ik chlamydia heb. Het is druk in de wachtzaal, alle stoelen zijn bezet. Een klein kind heeft een oorontsteking. Dat weet ik omdat het onophoudelijk huilt. En ook omdat de moeder zei: ze heeft een oorontsteking, het spijt me. Ze zei het tegen niemand in het bijzonder. Maar omdat ik als enige knikte, leek het naar mij gericht. Een man heeft buikgriep want hij liep al driemaal naar het toilet op de gang. Ik vraag me af of de poetsvrouw van de dokter vaker ziek wordt dan het gemiddelde of net een beter immuunsysteem heeft. Ik zou het aan de dokter kunnen vragen, straks. Al weet ik niet of dat helemaal gepast is in deze drukte. Maarten zou zeggen dat ik haar tijd niet moet verspillen. Maar Maarten is er niet bij vandaag.

Hij maakte het onlangs uit op de meest georganiseerde manier denkbaar. Hij nam een dag verlof om onze flat te poetsen toen ik op het werk zat. Alles kreeg een beurt. De badkamer, woonkamer, slaapkamer. Hij waste alle kasten uit langs binnen en ordende ze: zijn spullen schoof hij naar links, mijn spullen naar rechts. Wat hij niet meer moest hebben, bracht hij die dag nog naar het containerpark. Hij hoefde enkel nog zijn verzamelde spullen in dozen te steken en dan kon hij weg. Hij kookte spaghetti met extra gehakt, mijn favoriet. We dronken een glas wijn in de zetel en dan zei hij het.
Amarylis, zei hij. Ik wil niet meer met je samen zijn.
Ik had net mijn glas aan de lippen, dronk het verder en verder uit om toch maar niets terug te hoeven zeggen.
Ik wil dit zo sereen mogelijk doen, zei hij. En dan trok hij me van zich af als een natte pleister die te lang op zijn huid had gezeten. Hij haalde een lijstje uit zijn broekzak en somde op waarom hij niet meer van me hield. Ik was te weinig thuis, zei hij, ik at te veel snoep, hield te weinig van kinderen, was lui, kon erg dramatisch doen en het was flauw dat ik dit alles op mijn horoscoop stak. Hij was te ambitieus voor mij, ging hij verder, was te netjes voor mij, had zich al maanden geërgerd aan me, wou een vrouw die echt bij hem paste. Hij vertelde me dat hij al verhuisdozen had gekocht en ze zou vullen in de ochtend. Als alles volgens plan verliep, zou hij tegen de middag de flat uit zijn. Hij had een kamer gevonden aan de andere kant van de stad en zou de huur van onze flat tot de opzegperiode helpen betalen. Toen dronk hij zijn glas leeg, stond hij op en zei hij:
ik slaap vanavond bij mijn moeder, ik zou graag hebben dat je hier morgenochtend niet bent.
Heb je nog iets toe te voegen, vroeg hij. En alles verliep zo officieel dat ik enkel kon denken aan hoe mijn baas met die zin vergaderingen afsloot, dus ik zei: neen.
Goed, zei hij. Ik denk dat je het ook wel aan voelde komen, zei hij.
En ik dacht: neen. En die avond dronk ik de rest van de fles leeg terwijl ik vol ongeloof alle kasten open trok. In de badkamer was mijn rechterkant overheersend. Tegenover mijn zalfjes, balsems, dag- en nachtcrèmes, gezichtsmaskers, shampoos, conditioners en wasstrips voor lichaam en aangezicht lagen er links enkel een tandenborstel, scheermes, scheerschuim en aftershave. In de keuken was het omgekeerd. Rechts stonden wat wijnglazen, twee borden en een mixer. De rest stond links. Hij had zijn borden en glazen gebruikt voor ons laatste etentje, viel me op. Ik waste ze af en zette ze aan zijn kant.

Ik voel me niet alsof ik chlamydia heb en daarom is mijn hoop groot. Ik had het als student eens opgedaan op reis en toen voelde ik ook niets. Een slordige kamer, een matras op de grond en een gescheurd condoom. Meer had ik niet nodig om het op te lopen, toen. Ik lag de hele nacht wakker, ging in mijn hoofd na hoe strikt ik mijn anticonceptie pillen had geslikt. Ik nam ze die week soms ‘s morgens maar soms ook pas ‘s middags. Ik dacht aan hoeveel ziektes zich op dat moment in mijn lijf aan het vermenigvuldigen waren, en of de cellen die een baby vormen zich al aan het splitsen waren en als hier een kind uit zou komen of ik het dan Portugees zou moeten leren, want daar lag ik, op een matras in een kamer naast een onbekende Portugees die wel de slaap kon vatten. Ik kocht in de ochtend een noodpil en zag de Portugees nooit meer terug. De chlamydia werd pas ontdekt na de reis. De studentendokter telefoneerde me na enkele testen en sprak een bericht in op mijn voicemail:
Dag Amarylis. Je test op alles negatief, behalve op chlamydia. Bel je me even terug?
Ze was een Nederlandse, de studentendokter, sprak chlamydia uit op een manier die ik nog nooit had gehoord. Het maakte de ziekte exotischer, zorgde ervoor dat het klopte. Ik kreeg een voorschrift, nam een pil, alles was weer normaal.

Maarten zag me de avond dat hij het uitmaakte voor het laatst.
Hij zei: het ga je goed, gaf me een kus op mijn wang en vertrok.
In de ochtend ging ik in het koffiehuis aan de overkant van ons flatgebouw zitten en zag door het raam hoe hij alles in een witte bestelwagen stak. Ik wenste dat ik hem kon betrappen op hoe hij iets dat hij van mij mee nam. Dan was ik de straat over gestormd en had ik gezegd:
wat denk je wel dat je doet,
en hij zou zeggen: ik wou een aandenken,
en ik zou zeggen: blijf, dan hoef je geen aandenkens,
en hij, na even twijfelen: ok.
Maar hij leek niets van me mee te nemen. Het duurde amper drie cappuccino’s en een verse muntthee om zich uit mijn leven te verwijderen.

Ik telefoneerde hem die week driemaal per dag. De laatste keer stuurde hij me een berichtje. Dat hij mijn nummer ging blokkeren, dat ik hem moest mailen als er iets dringends of ergs was. Er was niets dringends, dacht ik. Gemis is eerder dwingend dan dringend, eerder pijnlijk dan erg. Dus ik dacht aan dingen die wel dringend of erg zouden zijn voor hem. Een zwangerschap, dacht ik, maar we hadden al maanden niet gevreeën. Een kind was onmogelijk. Toen dacht ik: ziektes. Die zijn erg en dringend. Maar buiten de kwalen die zich hadden aangeboden bij het vertrek van Maarten, voelde ik me ok. Ik had me zelden ok gevoeld wanneer ik ziek was, dacht ik. Tenzij die keer dat ik chlamydia had.
Chlamydia. Dat zou mijn redding zijn. Had ik het, dan had hij het ook. En had hij het, dan zou hij het van iemand anders gekregen hebben. Dat was erg voor mij. Dat was dringend voor hem. Hij zou me opbellen voor meer informatie. Ik zou hem overtuigen terug te komen. Ik zou zeggen: ook wij zijn te genezen. Dus ik trok mijn slip uit en inspecteerde mijn vagina met een spiegeltje. Er was geen uitzonderlijke roodheid, geen zweertjes of blaasjes, alles zag er normaal uit. Perfect, dacht ik. Zo was het ook de vorige keer toen ik chlamydia had.

Dus nu zit ik bij de dokter.
Ik zeg: ik denk dat ik chlamydia heb.
Zij zegt: waarom denk je dat.
Ik zeg: omdat ik het niet voel. Ze fronst.
Mijn vriend heeft het uitgemaakt, zeg ik. Nu knikt ze begrijpend. Misschien proberen veel meisjes contact op te nemen met hun ex- vriend door middel van chlamydia. Ze neemt een uitstrijkje, laat me in een potje plassen en zegt:
als je chlamydia hebt, zullen de resultaten van deze stalen positief terugkomen.
Ik zeg: ik hoop er op. Ze fronst opnieuw en dan is het aan de man met de buikgriep, ik zie het wanneer ik naar buiten wandel. Ik vergat de dokter naar haar poetsvrouw te vragen, besef ik.

De dokter belt me twee dagen later op. Ik sta in de Ikea op de keukenafdeling. De glazen en borden in de toonzaal keukenkasten staan netjes gesorteerd per soort, niet per eigenaar.
De dokter zegt: goed nieuws, je hebt geen chlamydia.
Ik hang op en huil. Een verkoper komt naar me toe en vraagt of alles oké is.
Hij vraagt: kan ik je met iets helpen.
Neen, zeg ik.

3 reacties

Sofie Huvaere

maandag, 19:42

Het personage wordt hier krachtig en origineel neergezet. Ik wil nog meer van jou lezen!

Lehti Paul

zaterdag, 09:58

Heerlijk verhaal met mooie Vlaamse afdronk.
Helaas heb ik geen Facebook dus kan ik het niet liken.
Blijf schrijven!

Patricia Wentzel

vrijdag, 20:34

Dit is nou een lekker geschreven verhaal. Goede zinnen, helder, niet te veel mooischrijverij. Het houdt mijn aandacht vast.

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch