Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

De Erfenis

Door ingrid Venneker-Sloove

DE ERFENIS

Klara zet haar volle rugtas in de gang. Ze loopt terug naar haar fiets en sjort de nieuwe koffer van de bagagedrager. Ze stapt ermee het kantoor binnen en trekt de voordeur achter zich in het slot.
In zichzelf neuriënd opent ze de werkkast en trekt de stofzuiger de gang in. Ze ritst de koffer open en schuift deze in de kast. Uit haar rugzak haalt ze een stapel boeken. Mooie herinneringen komen voorbij als ze de oude kaften ziet. Met zorg legt ze elk boek in de koffer. Dan hangt ze haar jas aan de kapstok en gaat aan het werk.
Hard en vals zingt ze boven het geluid van de stofzuiger uit. Als ze bukt om onder een bureau een prop papier weg te pakken ziet ze een silhouet langs het raam bewegen. Ze schiet overeind en struikelend over de slang haast ze de kantoorruimte uit met de blazende stofzuiger achter zich aan. Binnenkort stopt ze met dit werk in verlaten panden, belooft ze zichzelf. Ze pakt de stang stevig beet en kijkt gespannen naar de deur.
‘Klara! Doe open!’ commandeert haar broer. Tegelijkertijd bonkt hij hard op de voordeur. Ze laat de stang uit haar handen vallen en trekt de stekker uit het stopcontact. Alsof ze niet gelooft dat Fred hier staat doet ze de deur voorzichtig open. ‘Wat moet jij hier?’ vraagt ze hem met een trilling in haar stem. Haar broer beantwoordt de vraag met een scheef lachje, duwt de deur verder open en loopt langs Klara heen het kantoor in. Ze pakt de stofzuigerstang weer op en loopt achter hem aan.
Ze ziet hem aandachtig rondkijken en hij trekt een bureaulade open. ‘Laat dat, joh!’, Klara voelt de irritatie opkomen. Alsof hij haar niet gehoord heeft struint hij verder door de ruimte. Hij zit overal aan met zijn fikken ziet ze.
In de gang staat de deur van de werkkast nog wijd open. Snel draait ze zich om en loopt er heen. Ze schuift de stofzuiger voor de koffer, propt de rugzak er naast en duwt voorzichtig de deur dicht.
‘Lukt het Klaartje?’ Fred staat met zijn handen in zijn zakken achter haar. Zijn donkere ogen kijken langs haar heen. ‘Mooi kantoor. Je boft maar dat je hier mag werken’.
‘Hoepel toch op, man. Sinds wanneer interesseert jou dat?’ Zo kalm mogelijk pakt Klara haar jas van de kapstok en opent de voordeur. ‘Ben je al klaar?’ vraagt hij haar, daarbij dwaalt zijn blik nog door de ruimte en kijkt hij duidelijk geïnteresseerd naar de werkkast. Dan haalt hij zijn handen uit zijn zakken en loopt naar buiten. Met grote passen verdwijnt hij in het donker. Klara kijkt hem na. Met een diepe frons op haar voorhoofd haalt ze haar fiets van het slot en stapt op.

Thuis laat ze zich met kleren aan op bed vallen. Moe, maar door alle gedachten niet in staat om te gaan slapen, staart ze in het donker voor zich uit. Ze hoeft niets te zien om te weten waar ze naar kijkt. De lekkagevlekken op het plafond. Het loshangende behang. Een traan loopt over haar wang. Ze pakt de zakdoek onder haar kussen en snuit haar neus.
Naast haar bed staat het boekenkastje van opa. Met haar hand strijkt ze langs de oude banden. De plank is nu gedeeltelijk leeg. Ze glimlacht bij de gedachte aan opa. Sinds hij er niet meer is, is zijn verzameling oude boeken haar bende, zoals moeder en Fred het noemen. Met weemoed denkt ze terug aan de middagen dat opa de verhalen voorlas en zij gefascineerd naar de ingekleurde prenten keek. Vorige week is ze bij een gespecialiseerde boekwinkel geweest. Met de inkoper heeft ze de exemplaren uitgezocht waarvan de man zeker wist dat er liefhebbers voor zijn. Deze boeken heeft ze vandaag veilig opgeborgen in de werkkast. Ze wacht nog op bericht van een koper. Maar binnenkort staat er genoeg geld op haar rekening om haar eigen leven te gaan leiden. Dan gaat ze zich volledig met haar studie bezighouden en huurt ze een woning ver weg van haar moeder en broer.
Ze pakt haar mobiel uit haar broekzak en controleert of ze een bericht heeft. Teleurgesteld legt ze haar telefoon weg. Dan draait ze zich om en trekt het dekbed over haar heen.

Ze wordt wakker van haar moeder die hoestend op weg is naar haar eerste peuk. In gedachte ziet Klara haar op de smoezelige bank zitten in haar vaalgroene badjas. De aansteker klikt. In de kamer naast haar hoort ze Fred snurken. Door de dunne wand heen kan ze bijna de stank op zijn kamer ruiken. Ze trapt het dekbed van zich af en stapt uit bed.
Als ze brood staat te smeren komt haar moeder de keuken in sloffen. ‘Ga je alweer weg Klara? Je bent bijna nooit thuis. Studeren, werken, wat doe je toch allemaal?’
Klara kijkt haar niet aan, maar voelt de blik van haar moeder. Ze haalt haar schouders op als antwoord. ‘Je broer is de laatste dagen ook al zo veel weg’, gaat moeder door. Nu kijkt Klara haar aandachtig aan, ‘hoezo dat?’ probeert ze zo neutraal mogelijk te vragen.
‘Ik weet het niet hoor’, klaagt haar moeder, ‘jullie vertellen mij niets.’ Met een zucht draait moeder zich om. Hoestend loopt ze terug naar de kamer. Ondertussen haalt ze het pakje sigaretten uit haar zak.

Als Klara ’s avonds met haar sleutel de deur van het verlaten kantoor geopend heeft loopt ze direct naar de werkkast. De koffer staat er zoals hem gisteren heeft achtergelaten. Ze trekt de rugtas uit de hoek en legt deze klaar om straks mee naar huis te nemen. Ze weerstaat de verleiding om de koffer te openen en de boeken nog eens te bekijken. Nadenkend loopt ze de kantoorruimte in en laat zich in een bureaustoel vallen.
Ze pakt het fotolijstje dat naast het beeldscherm op het bureau staat. Een lachende vrouw en twee stralende kinderen kijken haar aan. Ze staan in zomerse kleren op een terras met op de achtergrond een groot grasveld omzoomd door bomen. Klara zucht en zet de foto terug.
Ze heeft zich voorgenomen om het werk dat gisteren is blijven liggen vandaag in te halen. Voor de zekerheid controleert ze of de voordeur op slot is. Dan doorbreekt het geluid van de stofzuiger de stilte.
Twee uur later pakt ze haar rugtas uit de gang en trekt tevreden haar jas aan. Als ze naar buiten stapt merkt ze dat het hard is gaan regenen. Ze haalt het regenpak uit de fietstas en hijst zichzelf er in. De sleutels van kantoor stopt ze in haar jaszak. Thuis hangt ze de kletsnatte regenkleding in het schuurtje bij haar fiets te drogen.
Binnen zit moeder uitgezakt voor de tv. Klara zet in de keuken een kop thee en gaat naast haar zitten op de bank. Verrast kijkt haar moeder Klara aan. ‘Heb je wel gegeten?’ vraagt ze. ‘Er staat nog een rest van vanavond in de koelkast. Je broer moest plotseling weg.’ Klara blaast in de hete thee. ‘Sorry mam, ik ben te moe. Ik heb geen trek meer. Als ik dit op heb ga ik naar bed.’ Klara voelt hoofdpijn opkomen en blaast nog iets harder in de beker thee. Moeder schudt het hoofd en richt haar aandacht weer op de tv.

Tijdens de fietstocht door de stad verdwijnen de laatste resten van de hoofdpijn van gisteravond. Voor college begint gaat Klara een paar uur studeren in de bibliotheek. Daar aangekomen zoekt ze haar vaste plek op. Ze stelt de wekker op haar mobiel in en gaat geconcentreerd aan het werk.
Een zacht getingel geeft aan dat het tijd is om te stoppen. Als ze het alarm uitzet ziet ze dat ze een bericht heeft van Fred. Tijdens het lezen van het nieuwsbericht dat hij doorgestuurd heeft voelt Klara de hoofdpijn terugkomen. Er staat dat er vannacht is ingebroken in een kantoor in de stad. Computers, printers, alles weg. Fred heeft een foto toegevoegd van een lege werkkast en sluit af met een opgestoken duimpje.
Het voelt alsof er een bak ijskoud water in haar nek wordt gegoten. Trillend pakt Klara haar rugtas in, haast zich naar haar fiets en trapt zo hard ze kan naar huis.
In de gang is moeder bezig met de stofzuiger. Klara grist de stang uit haar handen en beent ermee naar de slaapkamer van Fred. Hij zit met zijn rug naar de deur, koptelefoon op en zijn blik op het scherm van zijn computer. Ze gaat achter hem staan, haalt diep adem en laat de buis met een klap neerkomen.

5 reacties

Jessica

vrijdag, 13:32

Van mij mag je een heel boek schrijven. Ik wil wel weten wat er nog meer gaat gebeuren met Klara.

arianne mantel

vrijdag, 21:33

wil verder lezen

Daniëlla Pardoen

dinsdag, 10:49

Leuk verhaal. Je kunt schrijven!

Atti Ursem

maandag, 21:25

Mompoi spannend verhaal ! Goed geschreven !

Andre Edse

zondag, 19:38

Een heel leuk verhaal, ik ben benieuwd naar de afloop!

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch