Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

De ex

Door Hedwig Gorree-de Bruijn

Drift, geen positieve eigenschap maar soms toch handig. Ik ben ermee behept en het heeft me vaak goede diensten bewezen, al besef ik dat betrokkenen dat wellicht anders zullen zien. Maar zonder strijd geen overwinning. Ergens begin jaren 80 ging ik met Philip, mijn toenmalige lief, naar zijn stamkroeg. We deden, heel kinderachtig, een wedstrijdje wie het meeste kon drinken. Daarbij zouden we samen een flinke joint roken. Mijn primeur. Dit kon natuurlijk alleen maar fout aflopen. Twee uur later zou ik hondsberoerd tegen de gevel van de kroeg hangen, me wanhopig vastklampend aan de regenpijp om te voorkomen dat ik gestrekt ging en op mijn snoet zou vallen. Philip was in geen velden of wegen te bekennen. Een vaste gewoonte zou later blijken. Maar goed, we lopen op de zaken vooruit. Al de hele avond was me opgevallen dat er een dame aan de bar zat die haar uiterste best deed zijn aandacht te trekken. Niets aan mogelijkheden liet ze daarbij onbenut. Uiteindelijk sprak ze hem wanhopig aan toen hij wat ging bestellen. Hij wist zich geen raad en liet blijken dat hij een vriendin had, en wimpelde haar op galante wijze af. Hoezo bezet moet ze gedacht hebben. Zij was het type ‘alleen het toilet is bezet’. Bevallig gooide ze al haar charmes in de strijd en stak op dat moment haar enige twee sterke punten fier vooruit. Voor iemand met een toch al bovengemiddelde belangstelling voor vrouwen in het algemeen en seks in het bijzonder, onmogelijk om aan voorbij te gaan. Ze had beet. Ik vermoed dat er op dat moment een dealtje tussen beide is gesloten. Ze moest geduld hebben. Er zou vast wel een dag komen waarop ik hem niet vergezelde. Tot die tijd, afstand. Niet veel later hing ik buiten tegen de gevel en zijn we huiswaarts gekeerd.

Vanaf dat moment kreeg hij geregeld vreemde telefoontjes in de weekenden dat ik bij hem was. Ook was hij vaak onbereikbaar. In elk opzicht. De huisarts bracht uiteindelijk meer duidelijkheid. Een gênante diagnose en een doos vol medicatie verder, verliet ik zijn praktijk. Voor mij was de maat vol. Philip toonde berouw en beloofde beterschap, maar zijn partner in crime zou ik op mijn eigen wijze de wacht aanzeggen. Dit moment kwam sneller dan verwacht. Ik wist inmiddels dat zij een Belgische was en dat ze had samengewoond met hem. Hun break-up had ze nooit goed kunnen verkroppen. Op een stapavond met vrienden zagen we haar weer. Samen met een vriendin zat ze aan een houten brocante tafeltje op een Frans ogend klapstoeltje. Flesje wijn op tafel, pakje Gauloise sigaretten erbij en een fles met druipkaars in het midden van de tafel. Ik had nog geen passend scenario voor haar in mijn hoofd, maar de druipkaars zou zomaar een hoofdrol kunnen spelen. Druk gebarend probeerde ze de aandacht van Philip te trekken. Ongetwijfeld de reden dat hij een uur later al voorstelde elders wat te gaan drinken. Het was nu of nooit wat mij betrof. Ik besloot rustig mee naar buiten te gaan maar gaf al snel te kennen dat ik even terug moest. Mijn sigaretten had ik op de bar laten liggen. Een vol pakje nota bene. Eenmaal binnen twijfelde ik geen moment en liep vastberaden af op het tafeltje van de madammen. Er zijn van die dagen dat je op een scherpe doch sjieke manier iemand iets duidelijk kunt maken. Dit was kennelijk niet zo’n moment. Mijn betoog zou verhelderend en recht door zee zijn. Bovendien eenmalig wat mij betrof. From now on she would shun us like a bad smell. Het vousvoyeren, zo kenmerkend voor de Belgen, besloot ik ook achterwege te laten. Haar gezicht en reactie toen ik dreigend voor haar ging staan, kan ik me nog haarfijn herinneren. Na de nodige ‘awels’ en ‘wabliefs’ te hebben gestameld, gaf ze zich met het schaamrood op de kaken over aan mijn tirade. Zonder met mijn ogen te knipperen gaf ik haar het voorafje waarbij ik haar kennis liet maken met mijn iets minder genuanceerde kant. Nu wist ze meteen wie ik was maar vooral waarom ik er was. Ter plekke besloot ik, mede vanwege het tijdgebrek, ook maar meteen het hoofdgerecht uit te serveren waarbij ik de mogelijkheid niet onbenut liet een vergelijking te trekken tussen de druipkaars die er stond en het lichamelijk leed van Philip waarvoor hij wekenlang aan de pil was geweest. Het flesje wijn op tafel was een onverwacht leuke bonus die ik zo kon inpassen in mijn script bij wijze van grand dessert. Met liefde had ik hem gebruikt om bij haar het genitale brandje te blussen waarvan ook zij ongetwijfeld last moest hebben. Angstig en alert volgde zij mijn hand die in een vloeiende beweging richting fles ging. Helaas werd abrupt het draaiboek gewijzigd. In mijn bevlogenheid en drift was het mij geheel ontgaan dat het publiek om ons heen, dat zich aanvankelijk nieuwsgierig en meelevend had opgesteld, zich inmiddels voorzichtig had teruggetrokken in een straal van ruim anderhalve meter van mij vandaan. Waar ik eerst nog op een haar na een staande ovatie had gekregen voor mijn bijkans cabareteske betoog, was de sfeer intussen aan de grimmige kant. De uitbater van de kroeg, zelf ook niet vies van een lekker bakkie getuige zijn forse drankneus, sommeerde mij met dubbele tong de arena te verlaten. Giftig trok ik mijn door hem omklemde arm los, keek voldaan naar mijn toeschouwers en vertrok. Ik kon mezelf nog net beheersen om bij de deur een diepe buiging te maken zoals dat hoort na een succesvolle voorstelling. Net zo snel schatte ik in dat van enige behoefte aan een toegift naar alle waarschijnlijkheid ook geen sprake was. Kortom, wegwezen.

Al snel bleek dat mijn uitbarsting niet voor niets was geweest en het gewenste resultaat had opgeleverd. Of eigenlijk meer dan dat. Mevrouw verhuisde twee maanden later naar Amsterdam. Ze had naar eigen zeggen ‘hier niets meer te zoeken’. En zo was het maar net. Het steeds weer tegen het lijf lopen van Philip was voor haar een ware tantaluskwelling. Love wise had ook Philip zijn lesje wel geleerd. Seks met je ex bleek toch niet zo’n gouden formule. Hij was allang blij dat hij hersteld was en dat zijn Willy weer naar behoren functioneerde. Al maakte dat voor mij niets meer uit. Ik was klaar met hem. Free Willy, met volle overtuiging!

7 reacties

Saskia

maandag, 15:02

Een zeer terechte nominatie voor de vakjuryprijs. Gefeliciteerd! Benieuwd naar het volgende verhaal.

Bianca

vrijdag, 16:22

Dynamisch, origineel en boeiend van begin tot eind. Kortom erg leuk om te lezen.

Bert

vrijdag, 10:04

Geestig en boeiend tot het laatste moment. Knap gedaan.

Rene

zaterdag, 11:58

Met plezier gelezen. Girlpower. Kijk al uit naar een vervolg, een
‘ hoe gaat het nu met? ‘.

Anne

dinsdag, 11:57

Knap gedaan … zoals gewoonlijk Hedje. Trots op je.

Yvonne

zondag, 08:47

Spannend, humoristisch en erg origineel. Top!

Valerie

donderdag, 18:19

Luchtig en humoristisch geschreven verhaal. Geen standaard en voor de hand liggende woordenschat. Echt leuk gedaan.

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch

0 Toneel

Stukje

Bauke Vermaas