Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Meer weten?

Sluiten

De oma die door bleef tikken tot haar rikketikker niet meer tikte

Door Kirsten De Meijer

WweeeDe oma die door bleef tikken tot haar rikketikker niet meer tikte.

Er was eens, in een ver land een oma van 180 jaren oud.
Ze woonde in een knotwilg en haar passie was breien. Ze tikte de ene knot na de andere weg. De een nog mooier dan de ander, de ander nog kleurrijker dan de een. Dat was een tik van de oma. Ze was een beetje getiktals je onder haar wilg doorliep voelde je soms een druppeltje vallen in je nek. Het was een druppeltje kwijl dat langs haar oude mondhoeken naar beneden droop.
Vol van haar passie tikte ze de tijd door. Weken, maanden, jaren verstreken en oma bleef doortikken. Din Zuid-Amerika liet ze groene breisporen achter, op de Noord-en Zuidpool witte, in Afrika oranje, gele en in China rode breisporen.

De deken werd dikker en dikker. Deplanten, de dieren en de mensen kregen het nu erg warm en riepen: ach en wee! Mag de deken van ons af? We kunnen niet meer werken, bomen knagen en ook de planten verliezen hun kleur!
De oma hoorde hen niet. Ze hoorde alleen het tikken van de breinaalden. Die gingen van rikketikketik. Net als haar eigen rikketikker.
De planten, de dieren en de mensen besloten onder de wol te kruipen en vielen in een lange diepe slaap. Het tikken van de breinaalden ging steeds langzamer Tikken net als het tikken van haar eigen rikketikker.tikketikketikketik tik…..tik……tiktik……. en zo viel ook de oma in een heeeeeele lange dipe slaaap…..

geen reacties
0 Fictie

Hap

Anje Gnodde

0 Non-fictie

Een plekje

piet struyf

0 Poetry slam

Verhuizen

Frans Smolders

0 Fictie

plein

Marijke Jasperse

0 Poetry slam

Iets Paars

Desta Matla