Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

De oude mensen en hun dochter. (Naar JMH Berckmans)

Door Liliane Melis

Het is zondag en je gaat langs bij je ouders. Nolens volens.
Omdat het zo hoort, omdat je het al jaren doet, omdat ze het zo gewend zijn.
Je belt aan. Geen reactie. Je belt nog een keer aan. Geen reactie. Je denkt de televisie zal weer loeihard aanstaan. Je vader is in slaap gevallen en je moeder hoort het niet. Ze hoort al een hele tijd niet goed meer, maar ze weigert een hoorapparaat. Dus roep je tegen haar als je iets wil zeggen. Anders hoort ze het niet.
De deur klikt open. Je stapt binnen in de hal. Boven roept je moeder of jij het bent. Dus je zegt: ik ben het.
Ze wonen op de eerste verdieping van hun nagelnieuwe woonst. Je vader was zeventig en liet een nieuw huis bouwen op een stuk grond dat hij van zijn moeder geërfd had.
Wat zeg je? Een appartement? Neen hoor, een huis met beneden een dubbele garage, een slaapkamer, een biljartzaal en een toilet. Op de eerste verdieping wonen ze. Living met open keuken, twee slaapkamers, badkamer en toilet.
Je stapt de trap op. Die is glad, dus uitkijken dat je er niet afdondert.
Je vader zit wijdbeens in zijn zetel naar de televisie te kijken. Je moeder hoor je rommelen in de keuken. Je vader zegt dag en je moeder vraagt of je in het nieuw staat, met je nieuwe rok van drie jaar oud, die je elke keer draagt als je bij hen op bezoek komt en elke keer vraagt ze of die nieuw is. Je zegt dat je dat al vijf keer gezegd hebt maar de boodschap komt niet aan, dringt niet door.
Je gaat zitten. Je kijkt mee naar de televisie. Sport. Wielrennen op zondag.
Je vader vraagt of je ‘geen’ zin hebt in een glas wijn? Ja, zeg je, je hebt zin in een glas. Dat zeg je al jaren. Zondag is de dag van de herhaling, van steeds hetzelfde terugkerende patroon.
Hij vraagt of jij de glazen wil inschenken. Zijn hand beeft. Je doet wat hij je vraagt. Je schenkt drie glazen in. Je moeder zegt voor mij een klein beetje. Zoals altijd.
Je proeft van de wijn. Hij is rood en zuur maar je zegt er niets over. Je vader zegt dat hij een rare smaak heeft maar je zwijgt. Je zucht. Je drinkt van je glas.
Je vader staat recht en wankelt. Hij zwijmelt naar het toilet. Je hebt al honderd keer gezegd dat hij naar de dokter moet, maar hij wil niet. Dus zwijmelt hij verder en je houdt je hart vast dat hij niet de trap afdondert die zich vlakbij het toilet bevindt.
Je zit zwijgend op je stoel te wachten tot de seconden, minuten, uren wegtikken en je eindelijk naar huis kan. Want steevast zeggen ze als je aankondigt huiswaarts te keren: nu al?
Dus blijf je nog even. Je tijd is nog niet om. Nog een uur te gaan.
Je moeder wil een gesprek beginnen. Over Jan Hagel en die met de pet. De buren. Het interesseert je niet maar daar houdt ze geen rekening mee. Ze vertelt over het reilen en zeilen van de overburen, de naaste buren. Wat ze zoal doen. Uitvreten.
Je luistert niet want je krijgt er steevast de zenuwen van. In je hoofd werk je aan je gedichten, je verhalen. Je denkt aan het boek dat je aan het lezen bent: De Engelenmaker van Stefan Brijs. Maar daar kun je met hen niet over praten want ze lezen geen boeken. Je vader leest de Gazet en je moeder herhaalt wat hij gelezen heeft. En altijd is het waar want het staat in de Gazet. Die van Antwerpen, waaraan jij een teringhekel hebt.
Je ziet dat de fles bijna leeg is. Tijd om op te stappen. Dus zeg je dat je naar huis gaat. Naar dat krot in die wijk waar het gepeupel en het geteisem woont. Het huis met het lekkende dak, de schimmel op de muren, de slijpende deuren en de lekkende kranen. Je mag niet klagen want je hebt een dak boven je hoofd. Je ouders vinden dat je in een mooi huis woont. Je zwijgt.
Je zegt dat ze niet moeten meekomen tot beneden. Dat je de uitgang zelf wel vindt.
Aan de voordeur adem je opgelucht. Je taak zit erop. Je kunt er weer voor een week tegen.
Je stapt in je auto en je rijdt naar huis.

1 reactie

Hendrina

woensdag, 08:50

Triest maar waar… goed geschreven

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch