Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

De VLOGGIE-5 en de verrekijkermeneer

Door Annemarie Snels-Buijk

“Hebben jullie een leuke zomervakantie gehad?” Meneer Bart kijkt zijn 25 leerlingen uit de kersverse groep 8 van basisschool De Achtertuin vragend aan.
“Ja,” roept Ahmed als eerste. “De vakantie was toffer dan tof, vetter dan vet.”
Daarna praten de leerlingen enthousiast door elkaar. Het lokaal lijkt een kippenhok. Meneer Bart steekt zijn linkerhand omhoog en legt zijn rechterwijsvinger op zijn getuite lippen. De leerlingen weten precies wat dat betekent: de meneer vindt dat het stil moet zijn in de klas.
“Dit schooljaar gaan jullie in groepjes van vijf een opdracht uitvoeren. Eén groep gaat iets doen wat op De Achtertuin nog nooit is gedaan. Noud, Ayla, Demi, Luuk en Ahmed gaan de schoolvlogkrant maken.”
“De wat?” vraagt Demi. Ze wil meer informatie voordat ze meedoet.
“De schoolvlogkrant bestaat uit filmpjes over nieuws en evenementen op school,” legt meneer Bart uit. “Jullie maken video’s en zetten die op de schoolwebsite. De vlogs vervangen de papieren schoolkrant.”
Noud, Ayla, Demi, Luuk en Ahmed kijken elkaar afwachtend aan. “Ik heb wel eens een filmpje van mijn konijn gemaakt met mijn mobieltje,” zegt Ahmed. “Maar het was een saai filmpje. Ze wou niet bewegen.”
De hele klas lacht. Ahmed kan altijd zo geinig uit de hoek komen.
“Op school is genoeg te beleven. Zelfs directeur Vlas is enthousiast. Op YouTube kunnen jullie heel veel filmpjes vinden over hoe je moet vloggen,” zegt meneer Bart.
Demi heeft duizend vragen in haar hoofd. Ze steekt ongeduldig haar vinger op.
Maar meneer Bart heeft geen oog voor haar zenuwachtige gezwaai. “Zo, dan gaan we nu eerst buitenspelen. Na het speelkwartier gaan we verder met taal.”

Op het schoolplein proberen de schoolkrantvloggers te bedenken of er nieuws op school is.
“We hebben geen nieuwe meneren of juffen, geen nieuwe directeur, geen nieuwe boeken of tafels en stoelen,” somt Luuk op.
Plotseling klaart het gezicht van Ahmed op. “We hebben wel een nieuwe groep 1. Kunnen we daar wat mee?”
“Met die kleuters? Echt niet, wat moeten we met die noobs?” reageert Noud stoer.
“Ik vind het een goed idee,” zegt Ayla. “We kunnen over een paar dagen kinderen van groep 1 interviewen over hun eerste week op De Achtertuin.” Ze kijkt haar vloggenoten afwachtend aan.
“Ja, doen we,” beslist Demi. “Over twee weken maken we een vlog over de grote rekendag.”
Het speelkwartier levert drie onderwerpen op. De groep verzint ook een naam voor zichzelf: de VLOGGIE-5.
Meneer Bart is enthousiast over de plannen. “Probeer spannende filmpjes te posten VLOGGIE-5. Die leveren veel views en likes op. Hier is de vlogcamera.”
Noud neemt de camera aan en kijkt meteen door de lens naar zijn klasgenoten.
“En dan is het nu is de hoogste tijd voor taal. Open je boek op pagina drie,” zegt meneer Bart.
“De vakantie was toffer dan tof, vetter dan vet,” verzucht Ahmed.

Na de eerste middagpauze van het schooljaar stuift Ayla de klas in. “Heb je die man gezien?” vraagt ze opgewonden aan Luuk.
“Waar heb je het over?” Luuk kijkt Ayla verbaasd aan.
“Er staat een man met een verrekijker in de bosjes naast school.”
De drie andere leden van de VLOGGIE-5 komen snel bij Ayla en Luuk staan.
“Wat voor een man?” vraagt Noud.
“Die daar.” Ayla wijst door het raam naar de bosjes achter het schoolhek.
Noud, Demi, Luuk en Ahmed kijken naar buiten. Ze zien niks vreemds. Ze kijken Ayla boos aan.
“H-h-hou nou eens op met je v-v-verhaaltjes,” stottert Noud bozig.
Ayla wil zeggen dat ze dit niet verzint. Juist op dat moment komt meneer Bart de klas in. De les gaat weer beginnen. Met een diepe zucht zoekt Ayla haar plek bij het raam op. Ze staart regelmatig naar de bosjes. Maar hoe goed ze ook kijkt, ze ziet niemand.

De volgende ochtend is het Ahmed die het klaslokaal in stormt. “Noud, pak de vlogcamera. Vlug. Kom mee naar buiten,” gebaart hij driftig.
Noud wrijft in zijn ogen. Hij heeft slecht geslapen en hij heeft zo vroeg op de ochtend geen zin in gedoe. “Wat is er?” vraagt hij duf.
“Ik heb die man gezien waar Ayla het gisteren over had. Hij staat aan de andere kant van school in de bosjes.”
“Weet je dat zeker? Of heb je net zoveel fantasie als Ayla?” vraagt Demi cynisch.
“Kom dan kijken, mevrouwtje ‘ik weet alles beter’.”
De VLOGGIE-5 rent het schoolplein op. Noud filmt. Als ze in de buurt van de bosjes komen, zien ze nog net een figuur wegrennen.
“Zie je wel. Daar is iemand,” schreeuwt Ahmed.
“Er achteraan,” roept Luuk. Hij rent in de richting van de schoolpoort.
“Niet zo snel. De klas in jullie.” Het is schooldirecteur Vlas. Hij kijkt streng.
“We maken een filmpje voor de schoolvlogkrant,” probeert Demi.
“Niks ervan. Meneer Bart wacht op jullie.” Directeur Vlas wijst met zijn likkepotvinger in de richting van hun lokaal.
Noud zet de vlogcamera uit. De VLOGGIE-5 gaat naar de klas. “Die man is nu toch al te ver weg,” verzucht Ayla. Ze is blij dat haar vloggenoten nu in ieder geval weten dat de verrekijkermeneer echt bestaat.
“Tijdens de pauze vanmiddag gaan we op wacht staan en betrappen hem,” stelt Luuk voor.
“Goed p-p-plan,” zegt Noud. Aan zijn gestotter merken zijn vloggenoten dat hij gespannen is.

Alle kinderen van De Achtertuin spelen na hun middagboterham op het schoolplein. De VLOGGIE-5 speurt langs het schoolhek tussen de bosjes. Ze hebben nog maar tien minuten om de verrekijkermeneer te vinden. Dan begint de les. Plotseling ziet Luuk beweging in de bosjes. Hij kijkt nog eens goed en ziet een man in een camouflagejas op zijn knieën zitten. De man houdt een verrekijker voor zijn ogen. Luuk wuift naar zijn vloggenoten dat ze bij hem moeten verzamelen. Dat hebben ze zo afgesproken. Ze moeten zo stil mogelijk zijn zodat ze de man niet weer wegjagen.
Noud zet de vlogcamera aan. De VLOGGIE-5 sluipt zo stil als een muis naar de verrekijkermeneer. Noud zoomt in. De meneer heeft niets in de gaten. Noud knikt naar Ahmed.
“Goedemiddag meneer. Zoekt u iets?” vraagt Ahmed.
De meneer laat van schrik zijn verrekijker vallen. “Nee hoor. Ik ben niet op zoek naar Matthijs,” mompelt hij terwijl hij haastig zijn verrekijker probeert te vinden.
“U bent niet op zoek naar Matthijs. Naar wie dan wel?” vraagt Demi op haar bekende eigenwijze toon.
“Naar niemand. Hoezo?” De man doorzoekt de grond op handen en knieën.
“U staat hier al twee dagen door uw verrekijker naar ons schoolplein te loeren. U bent vast op zoek naar iets of iemand,” valt Luuk zijn vloggenoten bij.
“U kunt het ons gewoon vertellen hoor, misschien kunnen we u helpen,” probeert Ayla zachtjes. Zij heeft geleerd dat aardig zijn de beste manier is om iemand gerust te stellen. Op de een of andere manier heeft ze medelijden met de verrekijkermeneer.
Haar aanpak werkt. De meneer stopt met het zoeken naar zijn verrekijker en zegt: “Goed, ik zal het jullie vertellen. Ik ben wel op zoek naar Matthijs. Hij zit in groep 4. Hij is mijn zoon, maar ik heb hem al twee jaar niet gezien. Zijn moeder vindt het niet goed dat ik met Matthijs omga. Maar ik mis hem. Ik wil hem laten weten dat ik hem niet vergeten ben.” De meneer kijkt verdrietig.
“Wat is hier aan de hand?” buldert directeur Vlas plotseling. De VLOGGIE-5 en de verrekijkermeneer kijken verschrikt om.
“D-d-d-dit is de papa van Matthijs uit g-g-groep 4,” stottert Noud.
“Hij wil Matthijs laten weten dat hij hem mist,” zegt Demi.
Directeur Vlas kijkt de verrekijkermeneer streng aan. “U weet dat de moeder van Matthijs dat niet goed vindt. U mag Matthijs niet zien. Ik kan dit niet toelaten. Gaat u gewoon weer naar huis. Anders moet ik de politie bellen.”
“Maar ik mis hem zo. Hij moet in ieder geval weten dat ik aan hem denk. Dat ik hem niet ben vergeten en dat ik voor altijd zijn papa ben.” De meneer kijkt nu zo zielig dat Ayla het niet meer kan aanzien.
“Directeur Vlas, we hebben ons gesprek met deze meneer gefilmd. Mogen we Matthijs onze vlog laten zien? Dan weet hij dat zijn papa hem niet is vergeten en u houdt zich nog steeds aan uw afspraak met de mama van Matthijs. Matthijs ziet wel zijn papa, maar zijn papa ziet Matthijs niet.”
De verrekijkermeneer en de VLOGGIE-5 kijken de directeur gespannen aan.
“High five voor de VLOGGIE-5,” zegt directeur Vlas lachend. “Dat gaan we doen. Geef de camera maar hier. Ik laat Matthijs de vlog zien.”

De volgende dag roept directeur Vlas de VLOGGIE-5 bij hem op kantoor. Ze snappen er niks van. Hebben ze iets verkeerd gedaan? Aan het bureau van directeur Vlas zitten de verrekijkermeneer en een jongen. “Ik ben Matthijs,” beantwoordt hij de vragende blikken van de vijf. “Bedankt voor de vlog. Mijn mama heeft de video geliked. Ik mag van haar mijn papa weer zien,” zegt hij stralend.
De VLOGGIE-5 loopt juichend terug naar het lokaal. “We hebben onze eerste like gehit!”

3 reacties

Annemarie Snels-Buijk

Auteur woensdag, 17:01

Dank jullie wel. Mijn droom is om van de Vloggie-5 een detectiveserie voor de jeugd van 9 tot 12 jaar te maken.

Karen Verschelden

zaterdag, 19:29

Leuk en spannend verhaal!

Jeanette

maandag, 21:44

Siuperleuk! Lekker vlot geschreven! 👍🏻

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch