Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

De Zoete Piet

Door Peter Jelinek

“DE ZOETE PIET” [ Fictie Verhaal ]
Door: Peter M. Jelinek

Ieder jaar van de mensengeheugenis komen Sinterklaas en zijn trouwe Zwarte Piet weer bijzonder graag naar Nederland toe. Tijdens hun intensieve pepernotentoer komen zij graag even bij de mensen thuis om uit te rusten. Zo zijn zij ook nu te gast bij een gescheiden mevrouw en haar zoontje in de hoofdstad.

De Sint maakt van deze korte rustpauze gebruik om met zijn piet de het jaarlijkse functioneringsgesprek te gaan voeren. Deze voelt de Sint zich echter gedwongen om zijn Zwarte Piet een nogal somber toekomstbeeld voor te leggen:

“Beste Piet, wij hebben het tot nu toe zo druk gehad met het bezorgen van onze cadeautjes aan de allerliefste kinderen van in dit van oudsher trouwe en dankbare gastland, dat wij nog niet eens kans zagen ons jaarlijks functioneringsgesprek te kunnen voeren!”

“Laten wij daarom dit bezoek aan onze aardige gastvrouw benutten om te kijken hoe
wij samen verder kunnen!”
“Alleen, kijk even uit het raam en zie dat de opvattingen over onze goedbedoelde
beloningsinspanningen en ons maatschappelijk pepernotenwerk behoorlijk controversieel aan het raken zijn!”
Piet had al een donder vermoeden dat iets niet in de pluis zat en laat zijn emoties vrije loop: “Wat een ondankbaar volk!” “En vergeet de fake media niet, die strooien nog extra zout in onze wonden!”

Beiden ogen bedrukt en uiterst somber en bezorgd. De Sint gaat verder in zijn analyse en voeg toe: “Niet alleen het publiek, ook de politiek lijkt ons de rug toe te keren!”
“De sint-subsidiekraan is bijna dicht, de mensen moeten zelf hun cadeautjes in de
schoentjes leggen en straks moeten wij ook nog voor de participatiepepernoten gaan
collecteren!”

Na dit scherpe en onthullend relaas valt er een pijnlijke stilte en de Sint spreek uit zijn bezorgdheid: “Het kan helaas niet anders, Piet, of jouw vaste aanstelling voor mij niet meer te bekostigen valt en jij voortaan als een ZZP-er door de schoorsteen moet!”
“En of dat helpt, mijn beste Piet, aan de TU Eindhoven blijkt men aan een prototype
Pietrobot te werken, om jouw rol helemaal overbodig te maken!”

De sombere gedachten van de Sint hebben ook weerslag op zijn eigen functioneren:
“Ook zelf word ik, naar het lijkt, weldra gedwongen mijn witte schimmel voor een
drone in te ruilen!”

In een algemeen bedrukte stemming wijst de Sint nu uit het raam, waar op straat een paar demonstranten zichtbaar worden.
“Zoals jij nu uit het raam ziet, Piet, deze demonstranten met hun zwartgallige anti-
Zwarte Piet sentimenten, komen er nog eens bij!”

Piet kan zich niet inhouden en reageert emotioneel: “Niets lijkt meer heilig of politiek verantwoord tegenwoordig, zelfs mijn zwarte roetkleurentint! Deze lijkt mij sowieso uit de tijd, want ik kom nauwelijks nog door de schoorsteen bij de mensen binnen!”

Plotseling krijgt Piet een idee en veert op: “Laten wij het eens allemaal, en dus heel pepernoot democratisch, aan de kinderen zélf vragen, wat voor kleur zij voor mij het liefst in hun pieten-petto hebben!”

De Sint toont zich verrast door het betrokken burgerbesef en het diepzinnig denken van zijn assistent, gaat akkoord en samen met Piet begeeft hij zich naar buiten toe om deze gevoelige vraag aan de kinderen en overige aanwezige omstanders voor te leggen.

Op straat legt de Sint dit idee aan het publiek voor: “Lieve mensen, eerlijk zeggen, vinden jullie dat mijn Piet een kleuropfleuring nodig heeft?”
Mensen lijken overvallen en een lange stilte volgt, waarbij iedereen probeert na te denken.

De Sint gaat vervolgt zijn pietenpropositie: “Moet mijn Piet een andere kleur bekennen, zich in een meer hippe werkkleding hijsen, genderneutraal pepernoten gaan strooien, zijn zak via een postorderbedrijf laten bezorgen, hoe denken jullie hierover?”

Nog reageert niemand en de Sint gaat daarom verder met een paar wedervragen: “Zou het eigenlijk niet meer dan terecht en rechtvaardig zijn, als mijn en jullie Piet zich gewoon op zijn eigen rol toelegt?” “Met zijn beproefd vriendelijke manier van taakuitoefening en in zijn traditionele kleurrijk ludieke outfit?”
“Want dat is immers Piet zijn echte rol van een zoete kindervriend, en vergeet hun
dankbare ouders niet!”

Nog steeds maar niemand aanstalten om op het betoog van de Sint te reageren.
Plotseling onderbreken de demonstranten stilte en gaan in het rond scanderen :
“Zwarte Piet is racistisch, racistisch, racistisch!”, door elkaar en ongecoördineerd heen
met verder ook “Sinterklaas rot op naar je eigen land, eigen land, eigen land!”

De Sint richt zich nu tot alle aanwezigen, inclusief de demonstranten : “Vinden jullie soms dat mijn Pietje zich in duizenden regenboogbochten moet gaan wringen?”
“Om naast het blij maken van onze kindertjes en hun ouders ook nog allerlei demonstranten tevreden te moeten stellen en hen op hun verwijtwenken te moeten
bedienen?”

De demonstranten verstillen en een ijzige stilte volgt nu alom. De moeder onderbreekt de stilte en geeft als reactie : “Is het nou niet nogal oppervlakkig, of zelfs hypocriet, om van de huidskleur van Piet überhaupt een hoofdissue te gaan maken?”

Niemand reageert, dus gaat zij verder: “Kunnen wij ons in alle ernst eigenlijk niet beter afvragen, wat nu feitelijk de échte, diepere betekenis van onze sinterklaastraditie is?”

De vader is het hiermee eens, knikt en mengt zich in de discussie:

“Inderdaad, het gaat toch helemaal niet om wat voor huidskleur onze Piet wel of niet heeft, maar wat zijn ware rol en de bijdrage voor onze kinderen is?!?”

Een meisje roept enthousiast: “Ja, ja, ja, Piet is helemaal niet zwart, maar zoet, want hij brengt mij toch iedere keer van die overheerlijke snoep?!!”

De Sint knikt instemmend; “Jawel, mijn lieve kinderen, hier ben ik inderdaad heel erg blij om, want dat jullie naar de inhoud willen gaan kijken, zonder je enkel oppervlakkig en alleen met de verpakking bezig te houden, is mij echt uit het hart gegrepen!”

Nu iedereen aandachtig en geïnteresseerd luistert, stelt de Sint zijn visie voor :
“Mag ik beste mensen stellen, dat wij nu niet meer samen of apart hoeven te gaan speuren en spitten naar allerlei extra regenboogverkleuringen?”
“En ons dus niet in zo vele pietenpeuterige pietenbochten hoeven te gaan wringen,
enkel en alleen om de boel met een schijnheilige vernis politiek correct te camoufleren?”

En de crux van de visionaire oplossing van de Sint volgt: “Als ik jullie dan ook goed begrijp en volg, stel ik heel sinterklaassimpel voor : laten wij onze lieve Piet voortaan De Zoete Piet gaan noemen!”
“Want dat is onze Piet immers ten voeten uit en ook in het écht : De Zoete Piet voor
al onze bráve kinderen!!!”

De sfeer wordt plotseling heel blij en vrolijk opgewekt en de aanwezige kinderen roepen in koor: “Zoete Piet, Zoete Piet, kom maar snel en vergeet ons niet, Pietje Lief!!”

De vader mengt zich bevlogen in de discussie :“Beste mensen en hoogheden, nu wij samen zwart op wit hebben besloten, dat de job description van onze Piet niet uit zijn zwarte kleur bestaat, en alles enkel om een beloning voor het Zoet Zijn van onze kinderen draait, moeten wij toch, al was het voor de bühne, de gordiaanse kleurenknoop doorhakken?!”

Wat de vader zorgen baart is het vraagstuk en de kennelijke gevoeligheid van de “zwarte” kleur van Piet. “Dus, als niet meer de kleur, maar alleen de schoentjesinhoud er toedoet, welke kleurenrichtlijn gaan wij met elkaar afspreken?

Het zoontje van de gastvrouw reageert enthousiast : “Ik weet het wel! Omdat wij kinderen van de Sint en de Zoete Piet houden, zullen wij voortaan ieder jaar een tekenwedstrijd gaan organiseren, hoe onze eerstkomende Piet eruitziet!” “Er zullen vast wel leuke ontwerpideeën eruit gaan rollen, zowel voor de hoofdpiet als alle hulppieten!”

Het meisje vraagt enigszins bezorgd: “En mag ik ook meedoen met de tekenwedstrijd?”

De Zoete Piet stelt haar gerust: “Wat mij betreft, hoe meer kinderen aan mij gaan denken en mee zullen doen, hoe blijer word ik!” “En ik verheug mij alvast op het ontvangen van jullie schattig kleurrijke kledij ontwerpen, die jullie voor mij gaan optekenen!”

De Sint reageert heel blij: “Zelf ben ik er nu al zo van overtuigd door jullie positieve opstelling, dat ik ook ga tekenen!” Op een gedecideerd deftige manier laat de Sint het document van het nieuwe Werkcontract van Zoete Piet aan iedereen zien: “Hier zien jullie mijn pepernotenvers Pietencontract, welk ik nu voor het volgend jaar ga ondertekenen!”
Én de Sint zet ten overstaan van iedereen feestelijk zijn handtekening.

Een van de demonstranten lijkt toch nog niet tevreden: “Wat een gedoe hier, zeg!” “Je kan in dit land niet eens fatsoenlijk gaan demonstreren, of alle moeite voor niets blijkt, omdat er een oplossing wordt gevonden!”
“In mijn geboorteland heb je geen sint of pieten om over te zeurenpieten, dus ga ik beter
terug naar mijn eigen land!”

Een andere demonstrant lijkt positiever en oogt zelfs opgelucht : “Beste mensen, ik vind jullie zo enthousiast en empathisch, dat ik helemaal om ben!”
“Samen met jullie zal ik mij nu vol overtuiging voor onze Zoete Piet en al zijn blije kindertjes gaan inzetten, en ben zelfs bereid hiervoor weer te gaan demonstreren!”

geen reacties
1 Fictie

Date

Liesbeth Konink

0 Fictie

Het Lijk

Anita Meuris