Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Een fijne vakantie

Door Cornelie de Jong

Het was bijna zomervakantie toen mama vertelde dat ze de bobbel in haar hoofd weg gingen halen. Gijsje hoefde zich geen zorgen te maken. De dokters deden het zo vaak en alleen voor de zekerheid nam mama een extra pyjama mee naar het ziekenhuis.
Op de laatste schooldag kwam papa Gijsje eerder ophalen. De klas zat in de kring. Er was limonade en meester Bert liet foto’s zien van zijn vakanties naar IJsland.
‘Een fijne vakantie!’ riep de meester, waarna hij zich abrupt omdraaide naar Tristan die zijn glas had omgegooid. Gijsje stak haar hand op en zag dat Elena iets in het oor van Karlijn fluisterde. Ze mocht voorin de auto zitten. Papa was stiller dan anders en ook Gijsje had niets te vertellen. De radio stond aan, maar haar vader wisselde om de paar seconden van station.

Mama lag aan het raam en leek gekrompen. Naast het bed hing een zak water. Er zat een buisje op haar wang en een op haar pols.
´Doet dat pijn?’, vroeg Gijsje nadat ze haar moeder tussen de draden door had gekust, maar dat viel erg mee.
Mama deelde bonbons uit met smaken als peper en tijm.
‘Het heeft wel wat’, zei ze, maar dat vond Gijsje niet.
Papa vroeg naar de bloedwaarden en sprak daarna over iets met ijzer.
Er vielen veel stiltes. Aan het eind van het bezoekuur vertelde Gijsje over een olifant in Zimbabwe die rondliep met een kogel in zijn kop, maar volgens papa kon dat helemaal niet.

De volgende dag gingen ze weer. Ze kenden de weg en beenden door de gangen. Toen ze bij het bed van haar moeder kwamen, was het leeg.
‘Weggehaald’, zei de vrouw in het bed ernaast.
‘Weggehaald?’, herhaalde papa geschrokken.
Ze liepen drie keer door de gang tot ze een zuster zagen. Die wist niet waar mama was, maar zou dat na haar ronde opzoeken. Haar moeder bleek verplaatst naar een eenpersoonskamer. Ze sliep. Alleen haar dunne arm kwam onder het laken vandaan. Er staken meer buisjes uit haar arm dan gister en de zak water was rood. Op het tafeltje stond alleen een glaasje water. Gijsje vroeg zich af waar de bonbons waren gebleven.

Mama kwam een dag later thuis dan verwacht.
‘Het is mij alles mee gevallen’ zei ze, toen ze eindelijk de vierde etage had bereikt. Ze lachte, maar ademde zwaarder dan anders. Midden in de woonkamer stond een bed dat leek op een reddingsboot. Mama zei niets en schuifelde naar de bank aan de andere kant van de kamer. Er was taart van de beste banketbakker van de stad. Pas toen Gijsje haar stuk op had, zag ze dat mama niets nam.
‘We hebben ook slagroomvla’
‘En vanavond eten we Pasta Carbonara’ vulde papa aan.
‘Fijn’ zei mama zachtjes, waarna ze op de bank ging liggen en haar ogen dicht deed.
Als een verregend musje zat ze ‘s avonds achter haar bord. Ze glimlachte toen papa uitlegde hoe hij de pasta had bereid, maar ging nog voor het toetje slapen.
Mama bleef mama twee dagen in bed. Toen kleedde ze zich aan en plukte de blaadjes van de rozen die papa had neergezet. Ze at een bakje slagroomvla en gooide de rest weg. Een verre vriendin bracht een waterfilter, die mama in de kelder zette. Papa bleef thuis en bewoog als een schaduw om haar heen. Hij sopte de Wc, repareerde de tafellamp en hing een schilderij op. Hoewel het buiten tropisch was, stond de verwarming aan en bleven de balkondeuren dicht.
In de eerste week van de vakantie ging Gijsje met de klas naar het meer aan de rand van de stad. Elena had chips en deelde die alleen met haar. Pieter zei dat ze samen naar hun nieuwe school konden fietsen, want zijn school was tegenover de hare.
In de tweede week van de vakantie was iedereen weg. Papa had gezegd dat als alles goed zou gaan, ze in augustus misschien nog een weekje naar Drenthe konden. Het waren lange zomerdagen, waar Gijsje als een slak doorheen kroop. Zelfs overdag keek ze televisie, maar er was niemand die er iets van zei.
Mama lag vaak op de bank. Gijsje zette thee en vertelde over school alsof ze er elke dag heen ging. Mama luisterde en glimlachte als het nodig was, maar zodra Gijsje zweeg zakte ze als een trekpop in elkaar. Het leek alsof ze met het wegsnijden van de bobbel ook een deel van haar moeder hadden weg geschraapt.
‘Het zijn de medicijnen’ zei haar vader nadat ze mama de hele avond over het snoeien van een tuin hadden horen mompelen.
‘Ze is erg ziek van de medicijnen’
‘Waarom slikt ze ze dan?’, vroeg Gijsje, maar daarop kwam geen antwoord.

Een neef kwam op bezoek. Gijsje had hem nooit eerder gezien, maar mama was blij hem te zien. Als een strandbal die werd opgepompt, kwam ze tot leven. Ze zat rechtop op de bank en vroeg de neef het hemd van het lijf. Er was cake en toen de neef weg ging zei hij dat hij blij was dat het zo goed ging. ‘s Avonds zaten ze met z’n drieën aan tafel. Mama vertelde glimlachend dat de moeder van de neef, die weer een zus van opa was, een kat had die alleen rijstepap at.
De dag erna was ze moe. Heel moe. Ze kwam niet uit bed en de gordijnen bleven dicht. Papa zette een boterham met honing op het nachtkastje, die Gijsje weghaalde toen het brood was uitgedroogd. De laatste week van juli plaatste de Thuiszorg weer een enorm bed in de woonkamer.
‘Ik lig hier prima’ zei mama vanaf de bank, maar een dag later ging ze toch op het bed liggen.

Elena was weer terug. Ze spraken af in het zwembad, waar Elena met levendige gebaren vertelde over haar duikcursus op Aruba. Karlijn kwam ook. Op hun nieuwe school kwamen Karlijn en Elena bij elkaar in de klas. Toen Karlijn de rug van Elena met zonnebrandcrème insmeerde, keek Gijsje toe. Ze voelde zich afgesloten, alsof ze was ingepakt in folie en nog voor Elena uitgepraat was, zei ze dat ze naar de apotheek moest.
Thuis leek de lucht vacuümgetrokken. Mama kon nauwelijks nog lopen. Als papa haar naar de Wc wilde helpen, werd ze boos, waarna hij zwijgend naast de badkamer bleef wachten. Mama had bloedend tandvlees. Papa poetste haar tanden met een wattenstaafje en gaf haar zout water om te spoelen.
De dokter kwam nu elke dag. Begin augustus zei hij dat ze rekening moesten houden met het ergste. Gijsje durfde niet te vragen wat dat precies betekende en ook haar vader keek niet op van de multomap waarin hij de HB-waarden noteerde.

Het laatste weekend van de vakantie zei de dokter dat er ’s nachts iemand in huis zou komen. Ze heette de Thuishulp en kwam uit Honduras.
‘Doe maar net of ik er niet ben’ fluisterde ze, waardoor Gijsje aan niets anders kon denken dan aan het vrouwtje in het witte pak dat door het huis sloop.
Voor de zekerheid besloot Gijsje wakker te blijven. Na een tijdje ging ze naar de woonkamer. De Thuishulp zat naast haar moeder en prevelde iets. Mama zag er rustig en tevreden uit, maar niet helemaal als mama. Ze staarde naar iets onzichtbaars en haar mond stond de hele dag open. Gijsje had de dokter beloofd veel tegen haar moeder te praten, maar ze had niets te vertellen. Ze wilde weg. De Thuishulp legde haar hand op die van mama. De hand was schilferig en droog. Even voelde ze een kneepje, maar misschien was dat verbeelding. Hoopvol kneep ze in mama’s hand, waarna ze haar hoofd op de koude stang van het bed legde en uiteindelijk in slaap viel. Verdwaasd werd ze wakker naast haar moeder die als een museumstuk midden in de kamer lag. De Thuishulp was verdwenen.
Gijsje pakte haar rugzak en fietste naar haar nieuwe school. Het schoolplein was bezaaid met fietsen. Hoewel het onwaarschijnlijk was, keek ze of ze bekenden zag. De aula was vol. Ze ging op de trap achterin zitten, maar een leraar gebaarde haar een stoel in het midden te zoeken. De conrector opende het jaar. Hij hoopte dat iedereen een fijne vakantie had gehad en prees de school, zichzelf en de leerlingen. Daarna moest ze naar een lokaal in een bijgebouw op het schoolplein. Haar mentor gaf aan veel zin in het nieuwe schooljaar te hebben. Gijsje zat helemaal achteraan in de klas. Pas toen alle plaatsen bezet waren kwam er een jongen naast haar zitten, die haar niet aankeek.
Op het schoolplein propte ze haar boekenpakket onder haar snelbinders, waarbij haar fiets twee keer omviel. Bij het eerste kruispunt zag ze dat ze paar boeken was verloren, maar ze reed door, door naar huis. De zomervakantie was voorbij.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch