Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

EEN POTENTIEEL KONINGSNUMMER (een hoorspel)

Door Tonnie Meewis

(Locatie: radiostudio in Hilversum, van waaruit veelvuldig wordt overgeschakeld naar het Olympisch sportcomplex in Johannesburg, waar momenteel de Paralympische Spelen plaatsvinden. In Hilversum interviewt presentatrice Annechien Steenhuizen een alleenstaande vrouw met gebroken whiskystem.)

ALLEENSTAANDE VROUW: En toen kwam ik er dus achter dat mijn man en zijn broers iedere tweede maandag naakt door de bossen rennen.

ANNECHIEN: Hm-hm… sorry dat ik u even onderbreek, maar we moeten snel overschakelen naar het Olympisch stadion, waar een langverwacht nieuw nummer van de Paralympische Spelen als het goed is op het punt staat te beginnen. (Langzaam aanzwellend stadionrumoer.) Toch, Herbert en Guido?

HERBERT: Inderdaad, Annechien. Langverwacht, dat kun je wel zeggen ja. Een potentieel koningsnummer, zo is het wel genoemd. En niet ten onrechte wat mij betreft.

GUIDO: Absoluut, Herbert. Des te merkwaardig dat het nummer pas deze editie is ingevoerd.

HERBERT: Bijzonder merkwaardig ja, gelet op de populariteit die dit nummer al jaren in de Aziatische landen en op Youtube geniet.

GUIDO: Het Olympisch Comité heeft duidelijk zitten slapen.

HERBERT: Dat kun je wel zeggen ja. (Er gaat een golf van enthousiasme door het stadion als de stadionomroeper de deelnemende atleten bij naam en borstnummer noemt.) Ik weet niet of u daar thuis iets van meekrijgt, maar we zitten hier werkelijk in een vol-ge-pakt huis.

(Op de achtergrond, de stadionomroeper, met gevoel voor dramatiek: ‘And with number ten, Luaaaan Mambla !’ Extra luide reactie van het publiek.)

GUIDO: Stijf uitverkocht inderdaad. En het publiek wordt helemaal gek nu de naam van lokale held Luan Mambla wordt omgeroepen.

HERBERT: Voor de rugbyliefhebbers onder u geen onbekende waarschijnlijk.

GUIDO: Inderdaad, Herbert. De luisteraar herinnert zich wellicht nog de finale van de Webb Ellis Cup van twaalf jaar geleden, waarin hij werkelijk uitblonk.

HERBERT: Meer dan twintig punten in de tweede helft als ik het goed heb?

GUIDO: Zoiets ja. En anders zal men hem wel kennen van zijn gedurfde politieke uitspraken, of van die ene desastreus verlopen testwedstrijd tegen Wales.

HERBERT: De luisteraar heeft de beelden al verscheidene malen op de sportjournaals zien langskomen.

GUIDO: Akelige beelden. Ik kan er eerlijk gezegd zelf niet goed naar kijken.

HERBERT: Ik snap wat je bedoelt. Dubbele rugwervelfractuur, arm op drie plaatsen gebroken…

GUIDO: Nog een wonder dat hij daar überhaupt nog de beschikking over heeft.

HERBERT: Een wonder ja, zo kun je het gerust noemen. En dan vergeet ik nog die afgescheurde pezen.

GUIDO: Inderdaad, die ook ja. Maar wat een mentale veerkracht…

HERBERT: Dat is wel het minste wat je ervan kunt zeggen. Na twee jaar revalidatie trok hij alweer baantjes, en tegen alle verwachtingen in was hij kort nadien al op de sportvelden te bewonderen.

GUIDO: Met wat ook alweer?

HERBERT: Uhm, een hele reeks sporten inmiddels, te beginnen met rolstoeltennis volgens mij. Daarna een werkelijke waslijst aan sporten.

GUIDO: Hij was al een wereldtopper in de 1500 meter en de Duatlon.

HERBERT: Ja, doodzonde dat die sporten hun Olympische status hebben verloren.

GUIDO: Er wordt wel gesproken dat het veranderde programma voornamelijk is doorgevoerd om te compenseren voor de almaar verder slinkende kijkcijfers van de Paralympische Spelen.

HERBERT: Zo is het. Als je het programma in z’n geheel overziet, is het duidelijk dat ze steeds meer op de jeugd mikken.

GUIDO: Een goede zet, volgens jou?

HERBERT: Het is maar hoe je het bekijkt. Wil je aandacht blijven genereren dan zul je toch met je tijd moeten meegaan, maar het gaat natuurlijk ten koste van de traditie.

GUIDO: Want traditie kent dit onderdeel nauwelijks.

HERBERT: Spreek maar gerust van geen traditie, in elk geval binnen het huidige format.

GUIDO: Er waren natuurlijk testwedstrijden.

HERBERT: Maar dan wel onder compleet andere omstandigheden.

GUIDO: Wat niet wegneemt dat de sport garant staat voor spektakel.

HERBERT: Zo laat ik me vertellen inderdaad. Vooral de Koreanen zijn er dol op.

GUIDO: Reken jij de Koreanen dan ook automatisch tot de favorieten?

HERBERT: Ja, en dan vooral Wang natuurlijk. Hij heeft zelf in elk geval gezegd dat alles dan goud verlies betekent. En hij heeft natuurlijk zijn fysiek mee.

GUIDO: Want een geringe lengte is in deze sport essentieel.

HERBERT: Precies, atleten langer dan 1 meter 70 hebben hier eigenlijk niets te zoeken.

GUIDO: Dat spreekt dan niet in het voordeel van Mambla.

HERBERT: Op het eerste oog niet nee, maar die compenseert dat dan weer met spierkracht.

GUIDO: Insiders zeggen dat er ook absoluut rekening met de Mexicaan Lòpez moet worden gehouden.

HERBERT: Tja, daar twijfel ik eerlijk gezegd een beetje aan.

GUIDO: En dan doel je op de kortere races die ze in Midden- en Zuid-Amerika hanteren.

HERBERT: Precies ja. Het is voor iedereen de vraag of hij voor deze afstand over voldoende uithoudingsvermogen beschikt. Maar met een goede start is natuurlijk alles mogelijk.

GUIDO: Nog andere kanshebbers?

HERBERT: Je kunt natuurlijk denken aan de Amerikanen Picock en Winters, en de Fransman Buffon en zo nog wat atleten. Probleem is dat die mannen zich op mondiaal niveau zo weinig met elkaar hebben kunnen meten dat er eigenlijk geen pijl op is te trekken. Werkelijk alles is mogelijk.

GUIDO: En dat maakt het wel zo spannend. (Pauze.) En Murashov?

HERBERT: Ja, die verdient natuurlijk wel een speciale vermelding. Vooral door de supersonische rolstoel die de Russen vlak voor de Spelen hebben ontwikkeld.

GUIDO: De concurrentie heeft zich daar trouwens nog over beklaagd, hè?

HERBERT: Inderdaad, vooral de Amerikanen toonden zich daar allerminst blij mee. Maar ook dat heb je met zo’n relatief nieuwe sport. Er bestaan nog nauwelijks protocollen.

GUIDO: Wat is er trouwens zo speciaal aan die rolstoel?

(Starter: “Athlete’s, take your positions.” Het stadion wordt ietwat rustiger, vooralsnog wat onwillig.)

HERBERT: Nou, dan moet je vooral aan de gewichtsverdeling denken. Carbon buizen, nog verder uiteenstaande wielen, lagere wegligging, dat soort dingen…

GUIDO: Hij heeft het er nog best moeilijk mee zo te zien.

HERBERT: Ja, daar moet je je niet in vergissen hoor. Je moet bedenken dat niet alleen de rolstoel van Murashov, maar ook de rolstoelen van de concurrentie allerminst berekend zijn op wendbaarheid.

GUIDO: Je ziet ook dat ze hier en daar wat begeleiding nodig hebben.

HERBERT: Inderdaad, vooral Buffon zie je wat prutsen bij het innemen van zijn startpositie.

GUIDO: Het ziet er inderdaad wat knullig uit.

(Stadionomroeper: “Quiet please.” Het stadionrumoer verstomt nagenoeg geheel.)

HERBERT: Ja, je wilt natuurlijk niet dat je je optimale lijn verliest, of halverwege de race in de baan van je concurrentie verzeild raakt.

GUIDO: Ze staan inmiddels gereed zo te zien.

(Starter: “On your mark.”)

HERBERT: (Stem al iets gedempt.) Opperste concentratie.

(Starter: “Ready…”)

GUIDO: (Fluisterend.) Absolute stilte.

(Pauze. Dan klinkt er een startschot, direct gevolgd door een uitbarsting van enthousiasme, nog luider dan zojuist.)

HERBERT: En daar gaan ze!

GUIDO: Zoals veracht meteen een goede start van Lòpez.

HERBERT: Ja, maar Winters blijft verrassend goed bij hoor!

GUIDO: Inderdaad, verrassend goed. En ook –

(Geluid van een botsing. Geschokte reactie vanuit het publiek in het stadion.)

GUIDO: Oef, daar liggen ze.

HERBERT: O, o, o!

(Aanhoudend geschokt rumoer vanuit het publiek, nu gepaard met de nodige paniek.)

GUIDO: Een schok gaat door het stadion.

HERBERT : Wat jammer nou.

GUIDO: Ja, heel erg jammer.

HERBERT: Ontsteltenis alom.

GUIDO: Toch kon je het zien aankomen.

HERBERT: Ja, je kon het zien aankomen. Je zag de atleten al aarzelen bij het opdoemen van de eerste horde.

GUIDO: Inderdaad Herbert, je zag sommigen zelfs afremmen of nog proberen af te zwenken.

HERBERT: En wat een akelige val van Mambla ook weer.

GUIDO: Die arm hangt er niet goed bij.

HERBERT: Nee, nee, die hangt er zeker niet goed bij. Je ziet zijn coach al heftig gebaren om medische assistentie…

GUIDO: En ook bij Lòpez zie je mensen nu hevig gebaren…

HERBERT: Gut-o-gut – wat vervelend dit nu weer.

GUIDO: Hij lijkt wel buiten westen joh!

HERBERT: O, o, o – als dat maar goed gaat.

GUIDO: Daar heeft het Olympisch Comité duidelijk niet over nagedacht.

HERBERT: Precies, precies… Nu maar hopen dat het beter gaat bij het boogschieten voor blinden.

ANNECHIEN: (klinisch) En we hopen het met jullie. (Stadionrumoer uit.) Nu snel door naar de halve finale tafeltennis voor verstandelijk gehandicapten. Marcella Mesker, kom er maar in.

(Er klinkt hysterisch geschreeuw, gegil, gehuil, geluiden van een vechtpartij.)

ANNECHIEN: (aanhoudend klinisch) Marcella? (Geen reactie; dezelfde geluiden als zojuist.) Marcella, ben je daar? (Gegil, pijnkreten. Er valt een microfoon om met een doffe klap, waarop een schelle, langgerekte pieptoon klinkt.) We… Nee, we krijgen Marcella zo snel even niet te pakken. (Pieptoon weggedraaid.) We zullen het later nogmaals proberen. Nu snel door naar het uitgestelde half twee journaal met Joeri Stubenitsky.

(Ter besluit klinkt de vaste jingle van het nieuwsbulletin.)

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch