Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Elise, mijn dochter….

Door Stef Zichem

Elise, mijn dochter…

Niemand hield het voor mogelijk, je was zo goed voor ons,

ik wil je niet loslaten ,ik hoor je nog, ik zie je nog, ik voel je.

Woorden schieten mij te kor ,kan niet uitdrukken wat ik denk,

je geur is nog steeds onder ons, je hield zoveel van bloemen en

zal jou nu alleen herdenken met zwarte rozen ,kleur is niet meer nodig.

Je bent nu heengegaan, veel te jong, veel te vroeg, verloren en

vastgelopen in de mist waar voor jou geen licht meer schijnt.

We waren er voor jou maar je wist het niet ,we waren er

voor jou ,je zag het niet, steeds verder dwalend in het donker bos en toch

bleef je maar schijnen, hopend op een uitweg, die is nu niet meer.

Nu je ons hebt verlaten word je wel begrepen, het is te laat.

Met deze pijn moeten we verder,herinneringen wegen zwaar

Ik kan nog enkel jouw lege kamer bezoeken , ik kan jouw

foto’s bewonderen van toen je er nog was en alleen de vrolijke

momenten zal ik bewaren maar dan toch zal de pijn blijven.

Ik wil zo graag terug bij jou zijn en misschien , misschien

zal ik eindelijk rust vinden.Op mijn beurt iemand achter laten,

deze gedachte wil ik niet meenemen,het is beter om te

blijven hopen ,het is beter om hier te zijn ……

Papa

geen reacties
0 Fictie

Rauwe pijn

Sahar Noor

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam