Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

FRIDA KAHLO

Door Liliane Melis

Onlangs las ik dat er dit jaar een tentoonstelling in London georganiseerd wordt met een aantal persoonlijke bezittingen van deze kleurrijke kunstenares. Vijftig jaar na haar dood (in 2004) ontdekte men deze voorwerpen (achter slot en grendel) in Het Blauwe Huis, waar Frida woonde en stierf in 1954.

Zelf ontdekte ik haar toen ik in 1996 opgenomen werd in het ziekenhuis voor een kleine ingreep: het verwijderen van een eierstok met cyste. Vooraleer ik naar het ziekenhuis ging, trok ik naar de bibliotheek en trof ik een werk aan dat mij meteen aansprak: Frida Kahlo, een vrouw. (Rauda Jamis, De Geus, 1995). Blijkbaar had ik onbewust het juiste boek meegenomen naar de kliniek, want de operatie verliep slecht en werd mij bijna fataal. De twee dagen (kijkoperatie) werden er uiteindelijk tien, omdat de chirurg per toeval een slagader had geraakt tijdens de kijkoperatie en dat niet had opgemerkt. Ik belandde in de recovery-room en daar ging mijn lichaam in shock. Die slagader bleef spuiten en mijn buik zwol op. Gelukkig herinner ik me hier weinig van, uitgezonderd enkele spookbeelden van de chirurg die aan mijn bed stond en een gebaar maakte mij mee te nemen…..terug naar de operatiekamer. Hij voerde een tweede operatie uit om die spuitende slagader te vinden. Wat er juist allemaal gebeurd is, weet ik niet. Wel dat ik diezelfde nacht nog een derde operatie onderging omdat die ader bleef spuiten…en uiteindelijk werd het lek gedicht.

Toen ik ontwaakte in de recovery, lag ik met een zuurstofmasker en gekluisterd aan het bed met allerlei slangen, een urinesonde en een darm in mijn neus tot in mijn maag. Blijkbaar had ik overgegeven tijdens de meer dan zestien uur durende narcose en was ik bijna gestikt…De eerste vraag die ik stelde, enfin, het was een gebaar dat ik maakte, ik was tot niet meer in staat: met mijn vinger tekende ik een vraagteken in de lucht. Ik kreeg geen antwoord.

De eerste dagen na de operatie, zweefde ik tussen leven en dood. Verward en gedesoriënteerd door de grote hoeveelheden morfine die ik toegediend kreeg. De pijn was anders niet te harden.

Na een week, toen het stilaan beter ging, begon ik te lezen in die biografie. Ik ontdekte een sterke, boeiende vrouw. Net wat ik nodig had toen. Ik las stukjes en beetjes, want veel lukte me niet. Ik voelde een soort van steun en troost in het boek, dat mij op de één of andere manier sterkte in mijn pijn, zowel lichamelijk als psychisch. Frida Kahlo hielp mij tweeënveertig jaar na haar dood door deze nare periode heen. Ik ben haar er nog altijd dankbaar voor.

Later begon ik haar schilderijen te ontdekken en las ik de biografie van Hayden Herrera: Frida, een biografie van Frida Kahlo. Zij werd mijn muze. Ik schreef een reeks gedichten over haar, die werden gepubliceerd in mijn bundel In de marge (2016).

Lange tijd werd haar kunst genegeerd. Zij bleef in de schaduw vertoeven van haar beroemde minnaar Diego Rivera. Begin deze eeuw kreeg men eindelijk oog voor haar werk. Er werd een film gemaakt over haar leven in 2002, bijna vijftig jaar na haar dood. Haar aangrijpende, realistische en pijnlijke kunst laat niemand onberoerd. Ze was een unieke vrouw en een groot kunstenaar.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch