Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Gedachtegang

Door Leona Mes

Daar staat ze dan…. Het visdraadje nog strak om haar vingertopje gedraaid. Dat had ze onderweg gevonden, zoals ze wel meer dingen tegen kwam onderweg.

Iets moest haar toch helpen? Een stukje glas, die kapotte fles zou ook wel kunnen voldoen. Het visdraad zat al een lange tijd om haar vinger heen, lang genoeg om hem niet meer te voelen. Lang genoeg om hem paars te laten worden. Maar het gaf niet, straks zal alles over zijn.

Bijna! Ik ben er bijna. En dan ga ik erin en zie ik wel hoe lang het duurt voordat m’n kleren zwaar genoeg zijn zodat ik zink.

En alles stopt. Alles voorbij is en het niet meer hoeft.

Ik hoorde ze wel. Het geluid van autobanden knisperend over het grindpad. Maar ik ben er bijna.

-“Ben jij Belinda?” “Wil je even luisteren misschien?”

Nee! Want ik ben Belinda niet! En ik ben er bijna…. Een hand op haar schouder. ”

“Tanja! Tanja, wordt wakker!” Haar T-shirt kleeft aan haar huid. Ze duwt de dekens van zich af en stapt uit bed. Verward loopt ze naar de badkamer en kijkt naar zichzelf in de spiegel. Weer die droom. Wie is toch die vrouw? “Waarom droom ik toch steeds hetzelfde?”. Als ze slaapdronken op de wc zit merkt ze dat haar vingertopje zeer doet.

De volgende dag begint zoals alle andere dagen. Eén minuut voordat de wekker gaat zet Tanja hem uit. Stapt uit bed, zet beneden koffie en in de tussentijd krijgen de katten te eten en wordt de vaatwasser geleegd. “Schat de koffie is klaar!”

-“Wat was dat nou weer vannacht?” “Weer die droom?” Vraagt Michel als hij beneden komt. “Ach ja, laat maar.” “Ik wil het er niet over hebben” .. “Waar ben je vandaag?” Vraagt Tanja terwijl ze naar haar vingertopje kijkt. -“Ben in Rotterdam vandaag” -“En jij?” Vraagt hij terwijl hij z’n mails checkt op z’n mobiel. Ze zucht en loopt naar boven. Wat maakt het uit of ze zegt waar ze vandaag is. Ze weet het zelf niet eens. En hij hoort haar antwoordt waarschijnlijk toch niet. Ze hoort het straks wel als ze op het bureau is. Vast weer de vaste ronde en daarna de nieuwe crisis gevallen. Altijd weer schrijnend en triest om te zien hoe en welke mensen er binnen waren gekomen. Dat zou nooit wennen.

Het liefst werkt Tanja op de vierde. Daar zitten de wat minder erge patiënten. Vandaag werkt ze op de vierde. Dat is altijd een opluchting na een zware nacht. Zeker als ze die nare droom weer heeft gehad. Dan kijkt ze de klok naar 07:00 uur. Voordat ze naar de koffie kamer loopt om daar een enigszins ranzige koffie te pakken ziet ze in haar ooghoek iets liggen. Ze legt haar mappen op het tafeltje en bukt om het te pakken. “Visdraad? “Hoe komt dat nou hier” zegt ze hardop en ze propt het in haar broekzak en zonder er verder over na te denken loopt ze de afspraken kamer in.

-“We hebben 3 nieuwe Tan” zegt haar collega. “Alle drie gisteravond laat binnen gebracht. Twee met medicatie en één met psychotische neigingen. Gevonden bij zee!” -“Je hebt de mappen al gevonden zie ik” “Mooi!” -“ienemienemutte!” “Pik er maar eentje uit”.

Tanja haatte het als haar collega zo deed. Ze nam het hem zo kwalijk als hij zo over “de nieuwe” sprak. Maar hij zat al jaren op de crisis, misschien zou Tanja over een tijdje ook zo praten. Maar ze nam het zich elke keer weer voor dat nooit te gaan doen.

Tanja opent de mappen en leest ze vluchtig door. Man van 63, verward, drugs en alcohol in het spel. Vrouw van 27, verward, mogelijk postnatale depressie, suïcidaal. Vrouw van 19, suïcidaal, loverboy circuit! Ze wist nooit zo goed hoe ze moest kiezen. Meestal pakte ze degene die bovenop lag maar nu is ze te onrustig en bladert nog een keer door het dossier van de vrouw van 27. Ze zit zo in het dossier dat ze niet doorheeft dat er al een tijdje iemand vanaf de deuropening naar haar staat te kijken. De vrouw klopt zachtjes nog een keer tegen de deurpost en vraagt of ze misschien een aspirientje kan krijgen tegen de hoofdpijn. Tanja schrikt op en terwijl ze de vrouw aankijkt om antwoordt te geven voelt ze dat haar vinger zeer doet. “Wat is dat toch” denkt ze en terwijl ze over haar zere vinger wrijft pakt ze een glas water en twee aspirines voor de tot nu nog totaal onbekende vrouw. Wat Tanja niet beseft is dat na vandaag alles anders zal zijn…. Alles

2 reacties

Linda

donderdag, 19:21

Ik wil het lezen !!!

Lucia

maandag, 17:44

Ik vind het zo mooi.met gevoel.of het echt is.

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch