Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Geen Fock-its meer voor jou.

Door Merret Kahlo

Hoi warme nette rode wijn, mooi diep goudgeel biertje in groot bol glas, lekkere alcohol prikkelende zoete port en aan de rest van jullie waarvan ik wat minder gedronken heb omdat die nog gevaarlijker zijn. Zoals bijvoorbeeld heerlijk filosofisch romantisch brandende whisky en jonge jenever voor een kopstootje. Of in sexy perioden tequila met een likje zout en bite in schijfje citroen,

Met deze brief neem ik definitief afscheid van jullie. Tenminste voor een jaar, misschien wel voor altijd. Na een jaar zijn jullie in elk geval uit mijn hersencircuit verdwenen en ben ik waarschijnlijk in staat volwassen met jullie om te gaan. Maar de kans is groot dat ik helemaal nooit meer met jullie om zal gaan. Jullie zijn gevaarlijk voor mij. Jullie, alcohol, vind ik vreselijk lekker. Zo lekker, dat ik een aantal jaar geleden tegen beter weten in, toch altijd weer naar de winkel ging om een gezellig rood flesje wijn of iets dergelijks te halen.

Ik ben misschien wel twee jaar lang bijna elke avond gestopt. Met een enorme inspanning hield ik het soms twee a drie dagen vol niet te drinken. Aan het einde van die periode was ik zover dat ik zonder eerst te eten een fles port op had en zelfs daarna nog naar het cafetaria ging om een blikje bier te halen. Absurd vond ik dat. Terwijl ik het deed. Voor die laatste jaren was ik ook al vaak in gesprek met mezelf dat ik eigenlijk niet moest drinken. Dat het eigenlijk te veel was. Maar het had nog redelijke proporties dacht ik. Het is al heel lang te vaak en veel te veel geweest. Bovendien zo zie ik nu, heb je zowat mijn hele leve in dienst gestaan van een verlangen die je nooit kon vervullen. Dat leek zo op de momenten dat we samen waren. Maar het was niet zo. Het werd uit eindelijk alleen maar erger het gemis aan wat ik echt nodig had. Veiligheid, erkenning en troost.

Tegen het einde van die periode was ik hopeloos eenzaam met een diepe schaamte omdat ik zoveel dronk. Niet meer zelf kon bepalen of ik wel met jou wilde zijn. Mijn benen namen me mee en als een op sterven na dood ondervoede baby kon ik alleen maar opluchting voelen en blijdschap als ik dan toch door je blijvende gezeur, je mee naar huis nam. Dan pakte ik mijn tas uit, schudde schuld en schaamte van me af, schonk in en dronk de eerste twee glazen gulzig leeg. Van de glazen daarna ging ik “genieten” en als dan de roes te loom en zwaar werd omdat ik eigenlijk allang uitgeput was, ging ik nog slobberen en viel ik zowat met de balkondeur in huis na de laatste slok en peuk van die avond.

De nachten waren verschrikkelijk. Knock-out viel ik slaap. Dat was fijn. Eén van redenen dat ik bevriend met je bleef. Maar dan na drie, vier uurtjes werd ik wakker. Je had je warme eindeloos liefdevolle ruimte uit me teruggetrokken terwijl ik sliep en het gif dat je eigenlijk bent achtergelaten. Mijn hart raasde onregelmatig in mijn borstkas, ik zweette en had het dan weer koud, voelde enorme paniek over de basis dingen in mijn leven en vaak of ik de nacht überhaupt wel zou overleven. Ik kon dan niet meer slapen. Door jou heb ik heel veel dagen verkloot. Was ik ziek en somber. In elk geval te moe om iets zinnigs te doen. Keer op keer probeerde ik de vicieuze cirkel te doorbreken. Ik kan het echt, ik moet dat kunnen.

Nog een laatste keer nam ik me voor te stoppen. Dat is nu precies twee jaar geleden. Die zomer vakantie zou ik gebruiken om zonder druk van werk en sociale contacten definitief met je te breken. Als me dat niet zou lukken, zo had ik met mezelf afgesproken, zou ik naar de dokter gaan. Het was me gelukt om minder te drinken maar niet om helemaal niet te drinken. Ik voelde me duidelijk nog afhankelijk en ging begin september naar de dokter. De dokter luisterde naar mijn verhaal en zei heel rustig: “Nou, als ik jou zo hoor kom je hier niet alleen uit ik stuur je door naar VNN”. Wat een shock, ik ben toch een alcoholist, een lozer, iemand die zijn eigen leven verprutst heeft. Er kwam gelukkig in de loop van de dagen ook plaats voor het idee dat ik met hulp dan toch van je af zou komen. In oktober kon ik daar terecht. Wat ben ik daar goed ontvangen! Liefdevol en deskundig. Ik begon me langzaam weer een mens te voelen in plaats van een lozer.

Nu is het dus ruim anderhalf jaar later en ik ben nog niet van je af. Alweer had ik me in je vergist. Om te beginnen dacht ik het is een kwestie van een paar maanden niet drinken. Dan is het wel uit mijn systeem en zijn ook al mijn problemen opgelost. Want die had ik gekoppeld aan de alcohol die me had uitgeput en de stress van het niet op jezelf kunnen bouwen door de verslaving. Dat was gelukt drie maanden niet drinken. Toen was het kerst vakantie en zij je tegen me dat ik niet zonder jou de feestdagen door zou komen. Het waren inderdaad niet de kratjes bier die mensen met zich meedroegen op oudjaarsdag, zoals ik suggereerde tijdens de evaluatie, omdat ik oudejaarsavond toch gedronken had. Ik voelde me eenzaam.

Sinds die evaluatie heb ik wekelijks gesprekken met een echt goede klinisch psycholoog. Goed in mij ogen omdat ze de eerste psycholoog is die door mij heen prikt. Ik kan enorm goed lullen namelijk en behalve dat jij, alcohol, me eerder verder van dan dichter bij huis hebt gebracht, deed ik dat zelf al door hard te werken op alle gebieden van het leven, steeds meer te zien en antwoord te geven. Wat daar achter weg komt verbaas ik me keer op keer over. Ik ben haast niet uit te drukken dankbaar voor de inzichten en gevoelens die ik mezelf langzaamaan kan toelaten. Daarbij het werkelijke gemis en verdriet ook. Maar goed het gaat nu over jou. Wat ongelooflijk gemeen eigenlijk ben je in mijn leven, mijn lichaam en geest geslopen. Wat een gedoe om van je af te komen. Zo heb ik in die anderhalf jaar nog 2 x drie a vier maanden helemaal niet gedronken. Maar tussen door ging ik toch telkens uit de bocht, niet zo heftig als “vroeger” maar toch gevaarlijk. En vooral ook dat gezeur van jou dat dan weer steeds meer wordt. Rond mijn verjaardag ben je weer te veel aandacht gaan trekken. Daar had ik het over met Georgia de laatste sessie. Ze stelde me voor je een afscheidsbrief te schrijven. Bij deze.

Natuurlijk hebben we het ook super leuk gehad. Vroeger als we dan samen waren en ik een beetje teut was geworden vonden mensen me grappig, was ik snedig in gesprekken, had ik geïnspireerde momenten achter de ezel of met pen op papier, kwamen er mooie gedichten, kon ik nog even het één en ander af maken (tussen haakjes, je bent geen brandstof zoals mijn dode broer ooit zei, maar op brand stof). Op feestjes. Bij gezellig met een partner op de bank en daarna heerlijk open vrijen in bed. Later waren we samen toen ik single werd. Fok everyone ik ben happy. En de laatste jaren, vaak verdrietig en boos eigenlijk na ontmoetingen, had ik nog een leuke avond met jou in het vooruitzicht Fok them.

Toen ik niet meer leuk was in gezelschap met jou en anderen, eerder mensen irriteerde met drammerig gepraat dan dat ik ze vrolijk aan me bond, ben ik anderen letterlijk gaan vermijden. Zodat ik niet zou gaan drinken, wat ik dan toch deed uiteindelijk alleen thuis. Je verleid me tot stiekem gedrag en laat me dat ook nog als een ultiem momentje met mezelf te ervaren. Maar uiteindelijk begon ik me steeds eenzamer te voelen. Het is bedrog je zogenaamde troost. Ik wil mezelf niet meer in de steek laten.

Ik vergeet vast talloze leuke, fijne, warme en geïnspireerde momenten met jou op dit moment. De triggers zijn onverwacht en ontelbaar. Alleen al omdat je voortdurend in alle mogelijke variaties “ik ben autonoom en! Blueband” uitgestald staat. Stoer en gezellig. Maar het maakt niet meer uit, ik heb besloten dat de vele keren dat je je glimmende wapen nog zal aanspannen om mij te verleiden er slechts een flauwe tik zal klinken als je vuurt. Ik heb de kogels er uitgehaald. Geen fok it meer voor jou. Fuck you. Ik wil er echt zijn.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch