Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Heetgebakerd!

Door Jose van der Haar

Heetgebakerd!

De radio staat aan. Plotseling hoor ik het woord: “heetgebakerd.” Heetgebakerd, ik weet wat er mee bedoelt wordt maar waar komt het woord eigenlijk vandaan? Wikipedea biedt uitkomst: Een bakermat is letterlijk een langwerpige lage mand of houten bak, waarin een baby verzorgd werd. In de bakermat zaten de baker en het kind. Omdat men bang was dat de baby het te koud zou hebben, zette men de bakermat dicht bij het vuur. Een kind dat te dicht bij het vuur gebakerd (strak ingepakt) werd zou daaraan volgens het volksgeloof een te heftig temperament overhouden: het bleef heetgebakerd.

Heetgebakerde kinderen honderden jaren terug? Die bestonden niet! Het bewijs wordt geleverd door de schoolfoto’s van de ouders van mijn ouders. Hierop zie ik allemaal bijzonder brave, keurig gepoetste en schoon aangeklede kinderen. Kinderen die weliswaar wat angstig in de camera keken maar als je heel goed kijkt kun je in hun ogen ook het diepe respect zien voor hun leraren, ouders en eigenlijk voor iedereen die ouder was dan zijzelf. Als inbakeren dat effect heeft op kinderen stel ik voor om het direct weer in te voeren. Lekker makkelijk ook, zo’n strak pakketje baby. Kan elk jong gezin ook nog eens honderden euro’s per jaar besparen. Want die peperdure, comfortabele, op de maat meebewegende en liters urine absorberende luiers zijn niet meer nodig. In zo’n strak pakketje kan je immers niets bewegen, laat staan dat er urine langs de luier kan sijpelen! Gooi dan ook maar al die lotions en poeders om de babybilletjes zacht, donzig en vooral welriekend te houden maar in de prullenbak. Want als het babybibsje niet langs de luier kan schuren kan het babybibsje ook niet geïrriteerd raken. (En wat lichte irritatie overleef je, als je een beetje baby bent, vast wel.)

Maar het grootste voordeel van inbakeren is dat kinderen geen kapsones krijgen en denken dat ze God zijn. Want ik zie mezelf al strak ingebonden wachten tot er iemand tijd voor me heeft, dat zou mij nu niet direct het gevoel geven dat ik het allerbeste, allermooiste, allerleukste en meest intelligente kind op de wereld ben. Een soort Godje die maar hoeft te kicken om te krijgen wat het Godje wil. Maak niet de vergissing om zo’n superieur Godje een, door jou persoonlijk en zorgvuldig uitgezocht, kado te geven wat niet op het high-tech verlanglijstje staat. Als je geluk hebt wordt het achteloos in de hoek gedonderd maar als je pech hebt wordt er luidkeels gekrijst dat het een stom kado is. En als je dan denkt dat het kind haastig apart genomen zal worden, zodat de ouders het kind duidelijk kunnen maken dat dergelijk gedrag niet zo netjes is, dan maak je een tweede denkfout. De kans is namelijk vele malen groter dat de ouders je, en plein publiek, op bitse toon zullen vertellen dat je de intelligentie van hun kind hebt onderschat met die saaie legpuzzel van een boerderij. (Mijn verweer dat het zeker 1000 stukjes waren deed er niet toe). Hun bijzondere kind heeft behoefte aan speelgoed dat de verbeelding prikkelt. Bij het woord “behoefte” in zo’n situatie kleef ik bijna tegen het plafond. Honderden verhalen over “behoeftes” van kinderen vliegen door mijn hoofd. De dochter van drie jaar van een vriendin van mij heeft de behoefte ontwikkeld om elke ochtend zeker een half uur met haar moeder te discussiëren over de kleur schoenen die ze die dag aan zal trekken. Het zoontje van 4 jaar van een collega heeft niet de behoefte om zijn avondeten op te eten. Daarom biedt ze hem de hele dag maar lekkere hapjes zodat hij toch voldoende binnen krijgt! (Geen wonder dat dat kind geen avondeten wil. Als ik mezelf de hele dag vol stop met bonbons, chips, patat etc. hoef ik ook geen avondeten meer.) Kinderen hebben zoveel behoeftes vandaag de dag. Behoefte aan verschillende activiteiten zoals karate, balletles, naschoolse opvang, knutselmiddagen, theaterlessen etc. Wat mams in de rol dringt van chauffeur als ze haar pakketje kind rond rijdt en aflevert op alle adressen waar die stimulerende uitjes plaatsvinden. Kinderen krijgen de tijd niet meer om zich te vervelen. Zelfs niet op de vrije dag van mama. Want als mama een vrije dag heeft dan wordt die dag uitgeroepen tot speciale “LISA” dag. De hele dag is mama in de weer om te compenseren dat zij en papa beiden bijna veertig uur per week werken.En als het kind dan wat druk is zijn er gelukkig nog heel veel kinderpsychologen die, in vier sessies, het gedrag van het kind analyseren waarna er een stempel met PDD-NOS volgt. Een indrukwekkende groepsnaam voor alle stoornissen die niet onder een andere stoornis te plaatsen zijn. Dus, simpel vertaald, komt het er op neer dat men het gewoon niet weet. Maar gelukkig is er wel iets voor die stoornis waarvan men niet weet welke stoornis het is! Een kuurtje Ritalin biedt uitkomst. Wat Ritalin op de lange termijn voor effect zal hebben op het kind is helaas niet bekend, maar ja, zo’n druk en lastig kind kun je toch ook niet hebben. Toch?

En al die moeilijke en aandacht vragende Ritalin kindertjes, die als God behandeld worden, worden groot. Die grote kindertjes komen straks in een werksituatie waarin er nog meer grote kindertjes zijn die ook hun hele leven al als God behandeld zijn. Dat zijn dus heel veel Godjes in één ruimte…

Tja, ik heb er niet zo veel vertrouwen in dat het straks gezellig wordt. Even speelt er door mijn hoofd dat ik dan gelukkig al bijna met pensioen zal zijn. Die gedachte geeft me rust. Totdat ik me realiseer dat die ongebakerde peuters van nu, straks wél over mijn AOW beslissen. Niet rustgevend!

Tijd voor aktie! Ik stel voor dat we stoppen met het kweken van Ritalin slurpende duiveltjes. Alle vervelende, drukke, ongemanierde en hyperactieve personen onder de 18 jaar direct inbakeren! Gewoon een paar uur strak ingepakt aan de kapstok.Zodat ze weer blij zijn als ze gewoon drie gezonde maaltijden per dag krijgen, er weer regels zijn waar ze zich aan moeten houden en gewoon gelukkig zijn met wat onvervalste, echte, aandacht van hun ouders.

Misschien is het zelfs wel een goed idee om dan gezellig samen een legpuzzel te maken van minimaal 1000 stukjes?

Tot slot nog één tip: hang de pakketjes mens niet te dicht bij de verwarming, daar worden ze heetgebakerd van!

1 reactie

Pauline Kastelijn

zaterdag, 14:24

Een mooi geschreven en zeer realistisch verhaal!

1 Fictie

Date

Liesbeth Konink

0 Fictie

Het Lijk

Anita Meuris