Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

HERFST

Door Joke Elstgeest

HERFST

Het zonlicht kleurt het bos goud en de paddenstoelen schieten de grond uit.

Op een bankje zit Herman, midden vijftiger , ogenschijnlijk rustig , doch van binnen weet hij met zichzelf geen raad.

Hij staart naar de enorme berg zojuist ontsproten vliegenzwammen en doet hem denken aan zijn wollige Pooky, zijn trouwe , vrolijke viervoeter , die hij vorige maand na 16 jaar van ouderdom heeft laten inslapen.

Het gat is niet in te vullen, want Hermans toekomst is onzeker en alle scenario’s schieten in zijn hoofd voorbij.

“Is dit het dan ? Op deze dag zou ik toch blij moeten zijn ?….Maar hoe dan ?”

Een zweem van zelfmedelijden gonst door hem heen en al het mooie van het bos, waar hij zo vaak komt, ziet hij niet of zelfs al niet meer. Het is alles ook iets te veel.

Zijn jeugd breekt hem op en verlatingsangst is het grote litteken wat hij meedraagt. Opgroeien in weeshuis, pleeggezinnen en internaten heeft hem geen goed gedaan .Hij is niet de makkelijkste geweest , haalde kattenkwaad uit en de nodige rottigheid , maar heeft niemand willen kwetsen en dacht behulpzaam te zijn bij het uitvoeren ervan, want dan wordt je vast aardig gevonden. Juist zo verlies je vrienden. Verhuizingen net zo en familie kent hij niet , op tante Ada na, die de band heeft aangehouden. Daar mag hij logeren in de vakantie en er is zo’n zelfde hondje als Pooky. Tante is niet meer, maar zij heeft hem omarmd en de liefde voor dieren bijgebracht. Tante Ada zet hem op een nieuw spoor . een baantje en scholing tot metselaar, doch hierbij geen vastigheid en vele bazen.

Zelfs een relatie houdt geen stand en is te benauwend. Steeds weer krabbelt hij op en pakt aan. Het gaat zelfs jaren goed , tot hij met een baal cement op zijn rug ten val komt en resulteert in 80 % beschikbaar voor zijn werk. Als dan de crisis nabij is , lig je er als eerste uit. Gelukkig geeft Pooky afleiding en positiviteit.

Na 3 jaar vindt Herman wederom werk als begeleider van jongeren in het metselwerk. Terugdenkend aan zijn eigen jeugd en werken met deze moeilijke jongeren zijn geen goede combinatie en breekt hem op.

Hier zit hij dan ! In het bos .

Gekscherend ietwat hardop “Burn-out, pff , wat een woord, ik ben niet opgebrand ! “ Verschrikt van zijn eigen woorden kijkt hij op door deze positieve gedachte, neemt het bos in zich op en projecteert het naar zichzelf.

De natuur vertaalt zich langzaam en het jaargetijde spreekt voor hem :

“Laat alle bladeren vallen in de herfst van je leven en maak je op voor een nieuwe kleur” .
Het daalt in, hij staat op en zet de eerste stap in de goede richting.

Herman geniet en draagt een zonnige kleur.
HERFST op zijn mooist.

&
*********************************

1 reactie

geest

zondag, 00:49

Lachwekkend slecht stukkie!

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch