Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Ik zie lichtjes aan de muur

Door Caly Blue

Ik zie lichtjes aan de muur

Ik voel vuur in mijn hart

Ik zie lichtjes aan de muur en alles wordt zwart

Ik voel een vlam die niet anders kan dan branden, verbranden, warme handen strijken tergend langzaam over mijn rug

weer en terug, keer op keer huiver ik, die kleine schok die door me gaat als onze vonk overslaat en de elektriciteit spijt raakt, het leven voor even kraakt en toch licht kan geven.

Ik zie lichtjes aan de muur.

Ik voel vuur in mijn hart.

Ik voel mijn huid branden, verbranden van de zachte handen die in een neerwaartse spiraal onder landen en mij te lijf gaan. Ik kan niet weerstaan, niet weer gaan, dus ik blijf, mijn lijf, zijn handen, zijn randen die vonken maken en de elektriciteit raakt spijt, kraakt het leven en toch kan het licht blijven geven.

Ik zie lichtjes aan de muur aan de overkant

Ik voel vuur in mijn hart, onderbemand. Het brandt.

Het spant, overspant dat ik uit mijn voegen barst.

Mijn vel is niet vast maar aan stukken gereten.

Als de overblijfselen van een goed maal eten, hij bleef vreten, het vlees reten van mijn botten en ik kon hem niet stoppen.

Ik kon hem niet kloppen, dat gevoel verstoppen terwijl mijn elekriciteit spijt raakt, mijn leven kraakt en toch licht blijft geven

Ik zie lichtjes aan de muur aan de overkant, als vliegen vliegen zij erop af

Het brand, mijn hart

Ik zie lichtjes aan de muur aan de overkant

En alles wordt weer zwart

Ik voel vuur onder mijn huid, in mijn organen, mijn tranen. Het lichtje dat niet anders kan dan verbranden als het al te hevig brandt.

Ik zei geen nee, maar ik stemde ook nooit toe, remde hem niet af, groef mijn eigen graf.

Nu zie ik enkel nog lichtjes aan de overkant, onvermand overmand.

Vaag en traag door diepe glazen warm water die het vuur in mijn hart niet volledig blussen, hoogstens sussen terwijl het sissend in leven blijft, bijtend aan het missend deel dat mijn leven splijt.

Ik heb alles en toch ben ik alles kwijt.

Ik zie lichtjes aan de muur aan de overkant;

Maar ik brand op, ik stop, staak, gestaag raakt mijn elektriciteit spijt, kraakt mijn leven,

En toch blijf ik licht geven.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch