Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Karma

Door diana cotteleer

Ze had niets met de dood, en tegelijkertijd alles. Ze had eigenlijk niets met het leven, en tegelijkertijd ook weer alles. ‘Dood gaan we allemaal’ , zo hoorde ze regelmatig in een reclamespotje! Reclamespotje! Spotten met de dood? Huh! Néé, natuurlijk niet. Met de dood valt niet te spotten. Meerdere malen had ze het geprobeerd, de uitdaging aangegaan, tussen de dood en het leven…Wie was het sterkst gebleken? Het leven? Ja natuurlijk het leven, het leven overwint immers alles. Alles!? Ach wat een onzin , zo hoorde ze zich hardop denken. Onzin natuurlijk, als het je tijd is om te gaan, dan ga je gewoon ! Wat is er nodig om ‘gewoon’ dood te gaan? Een kinderziekte? Een auto-ongeluk ?Een gezwel in je kop? Ze had het allemaal van dichtbij meegekregen. Gekregen? Alsof het een geschenk was! Het leven én de dood ervaren als `n geschenk, `n godsgeschenk! Ook dat nog. Hoe vaak had ze dat wel niet gehoord. Op school bij de nonnetjes. In de kerk. Maar ook later toen ze al veel te vroeg oud & wijs was geworden. Wijs? Nou ja, bij wijze van spreken dan toch. Hongerig naar al wat haar antwoorden kon geven op die ene brandende vraag ‘waarom?, ‘waarom zij, en waarom ik niet?’ zocht ze in alle hoeken en gaten van het land naar de meest gespecialiseerde hulpverleners om haar het juiste antwoord toe te spelen. Spelen? Dat deed ze al veel te lang niet meer zo besefte zij en haar omgeving maar al te goed. Wat had het voor zin? Weer een vraag die zich aansloot in de rij: ‘wat is de zin van het leven, de zin van mijn leven, wanneer komt dan eindelijk dat lang verwachte antwoord, die lang verwachte opleving? ‘

Jaren gingen aan haar voorbij, niet dat het slechte jaren waren, oh nee, verre van dat, het zoeken naar antwoorden bracht haar over vele grenzen, letterlijk en figuurlijk. Van Antwerpen naar Rotterdam. Een groter contrast kon ze zich niet bedenken. Van meisje naar vrouw. Van vrouw naar ouder. Van heimwee-kind, tot pelgrim. Van angsthaas, tot durfal. Van lief tot rebel… Onvermoeibaar ging ze verder en verder op haar zoektocht, geen therapie of cursus die ze links liet liggen. Met haar poes op schoot , haar beste therapeute ooit, de enige die ze ook alles, maar dan ook alles toevertrouwde, schreef ze uur na uur de lege pagina`s van de dummy’s , gekocht bij de Slegte, propvol…ieder onbeschreven stukje papier, tot en met de harde kaft, werd benut, boek na boek, jaar in jaar uit. De dummy`s , steevast met een rode kaft vanwege haar sterke neiging tot bijgeloof, namen vele meters van haar oude vertrouwde Ivar-stellingkast in beslag. Meer dan eens vroegen de desbetreffende hulpverleners haar , ‘wanneer komt je boek uit ?’ Zij beantwoorde deze open vraag met een vastbesloten stelligheid ‘wie zou dit dan willen lezen? ‘ Ik, zo hoorde ze dan , en ik, en ik, en ik , zo klonk het als ze er later met haar goede vrienden over sprak. Als haar poes haar stem uit mocht brengen dan was het boek er vast en zeker allang geweest.Waar wachtte ze nog op, waar twijfelde ze nog over?

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch