Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Kerstavond

Door Sandra Willeboordse

Kerstavond

Weer stonden de buren buiten met elkaar te praten. ‘Heb je het ook gehoord vannacht?’. Er was onrust in de straat. Al voor de derde nacht op rij waren de mensen in hun slaap gestoord door een diep grommend geluid. Uiteraard gingen even later de gordijnen op zij om te kijken waar het geluid vandaan kwam, maar niemand had iets kunnen ontdekken. Er heerste een bedrukte sfeer, want er leek een onheilspellend gevaar te loeren. Het was jammer van de anders zo verwachtingsvolle dagen voor kerst. In het journaal werd gezegd dat de donkerste dag van het jaar al weer voorbij was en de dagen vanaf nu weer gingen lengen, maar hier leek het alleen maar donkerder te worden.

Een paar weken geleden was dat wel anders. Iedereen was bezig zijn huis te versieren met allerlei kerstartikelen. De kerstbomen werden opgetuigd en de lichtjes voor de ramen gehangen en sommige buren hadden zelfs lichtjes in de tuin opgehangen. Het was een gezellig gezicht daar in het straatje in Capelle aan den IJssel. Over en weer werden er kerstkaartjes bij elkaar bezorgd en zo nu en dan stopte er een auto om een cadeau of kerststuk bij iemand te bezorgen.

Bij één gezin zag het er echter somber en verwaarloosd uit. In plaats van de vrolijke kerstlichtjes, lag daar een restant van de versiering van het jaar ervoor. Het was het rendier dat een slede trok en toen onder luid gejuich van de kinderen op het schuurdak was gezet en alle tuinen in de omtrek fel verlichtte. De slede stond nu weggeroest op het dak, terwijl het rendier was omgevallen en over de dakrand hing. Een treurig geheel om naar te kijken.

De politie, Eneco en de milieudienst waren zelfs nog gebeld om te vragen of er iets bijzonders was gebeurd in de afgelopen nachten dat het grommende geluid kon verklaren, maar daar konden ze niets melden. De onrust werd gesust en iedereen ging zijns weegs. Het was een drukke tijd, want de boodschappen moesten worden gedaan, de kinderen netjes aangekleed voor de kerstviering op school en vanavond zou de kerstdienst in de kerk zijn. Uiteindelijk dacht niemand die dag meer aan de vreemde nachtelijke geluiden.

‘Het was leuk mama’, de kleine meid huppelde vrolijk met haar mee. ‘We hadden een kerstboom, de lichtjes gingen aan en we kregen limonade en mochten allemaal een kerstkransje uit de boom pakken’. ‘Fijn Sylvia, nu is het kerstfeest echt begonnen’. ‘Vanavond gaan we toch naar de kerstdienst en mag ik tot heel laat opblijven?’. ‘Ja, we gaan er samen met papa naar toe’.

Eindelijk is het zover en er lopen veel mensen op straat in de richting van de kerk. De meeste mensen kennen elkaar en het is dan ook een gezellig gebeuren met vele begroetingen. Vanavond zijn er zelfs mensen uit de straat, die hier andere dagen nooit komen, maar vanavond graag de saamhorigheid van kerst mee willen maken. Het is een mooie dienst en er wordt veel gezongen. Het is al erg laat wanneer de kerkgangers weer door de straten naar huis toe lopen, als er een vreemd geluid te horen is.

Verschrikt blijven de mensen staan. Het is weer het grommende geluid dat nu steeds sterker wordt. Er klinkt gegil en mensen beginnen te rennen. Alle straat- en kerstverlichting valt uit. Er is paniek. Weer klinkt een aanzwellend grommend geluid en een afgrijselijke kreet volgt: ‘Het heeft Eddie te pakken!’. Ineens is er een lichtflits te zien en samen met een grommend geluid stort deze zich tussen de mensen die gillend proberen weg te komen. ‘Papa!’. Er verdwijnt weer een persoon uit de donkere straten. Oom Frans heeft zijn mobiele telefoon gepakt en 112 gebeld en de sirenes zijn in de verte te horen. De grom en de lichtflits komen al weer dichterbij en Frans maakt vanachter het struikgewas een filmpje van wat er gebeurt. Hij kan niet zien wat hij filmt, maar richt zijn toestel op de plek waar het schreeuwen vandaan komt.

De politiewagens en ook ambulances arriveren en ineens is er weer volop licht door de autolampen en zwaailichten van al deze auto’s. Het gegrom klinkt verder weg en de schade wordt opgenomen. Eddie en zijn vader zijn verdwenen en zijn moeder ligt gehavend op het dak van het elektriciteitshuisje. Zijn twee broertjes lagen verscholen onder een auto en worden nu getroost door de buren. ‘Ik heb opnamen gemaakt met mijn telefoon’ en oom Frans laat deze zien aan de agenten. ‘Zijn er nog meer mensen die foto’s en filmpjes hebben gemaakt?, wilt u deze dan bij ons inleveren?’.

Uiteindelijk gaat iedereen naar huis. Het is ondertussen al erg laat en van kerstsfeer is weinig meer te merken. Het ene huis in de straat blijft helemaal donker. Eddie en zijn vader worden gezocht en zijn moeder ligt in het ziekenhuis. De twee broertjes worden opgevangen door slachtofferhulp. ‘We zullen nog even wat drinken en gaan allemaal proberen om te slapen’. ‘Papa, mag ik bij jullie in bed, ik ben zo bang?’ ‘Ja natuurlijk’. Als ze naar boven gaan neemt hij het handje van zijn dochtertje in zijn hand. Hij schuift de slaapkamergordijnen dicht, het lijkt buiten wel donkerder dan ooit. Bibberend kruipen ze alle drie tegen elkaar aan, ze zijn geschokt en het valt niet mee om de slaap te vatten.

De volgende ochtend wanneer Sylvia wakker wordt, wil ze zien of het misschien gesneeuwd heeft en kijkt ze voorzichtig door een kiertje van het gordijn naar buiten. ‘Papa’. ‘Mama’. ‘Het rendier is weg!’ Haar ouders schrikken wakker en slaapdronken staan ze even later voor het raam te kijken naar het schuurdak van de buren. ‘Verrek, het is weg’. ‘Dat zeg ik toch’. ‘Hier is iets raars aan de hand want de buren zijn er nu helemaal niet. Wie haalt nou dat oude verroeste ding weg op zo’n kerstnacht?’.

‘Tring!’. De deurbel gaat. ‘Wie kan dat in vredesnaam zijn op kerstochtend?’ Een beetje mopperend stommelt vader de trap af en ziet door het raampje van de voordeur dat het de politie is en doet open. ‘Goedemorgen meneer, mogen wij binnen komen? Wij zijn met een onderzoek bezig naar de aanval op uw buren gisterenavond’. Samen lopen ze naar binnen, terwijl één agent vertelt dat ze onze buurman en zijn zoon een paar straten verderop gewond teruggevonden hebben. Samen met de buurvrouw liggen ze nu in het IJssellandziekenhuis. Gelukkig zijn ze weer bij elkaar, want het was vreselijk gisterenavond.

De agenten willen weten of hem nog iets vreemds is opgevallen en vader wil nee zeggen, als zijn dochtertje binnen komt lopen en roept: ‘Ja, het rendier is verdwenen van het schuurdak!’. ‘Lieverd, dat interesseert de politie niet’. ‘Dat moet u niet zeggen meneer’ en hij pakt zijn tablet en laat hem opnamen zien van de helse nacht.

Wat ze dan te zien krijgen is beangstigend. Ze bekijken diverse foto’s en filmpjes waarop duidelijk te zien is dat het verroeste rendier met zijn slee aanvallen uitvoert op de buren. Het geluid dat daarbij te horen is, is afgrijselijk. Een zwaar grommend geluid tijdens het aanvliegen op de buren, overstemt het gegil van de omstanders. Ze zien hoe Eddie door het gewei wordt geschept en wegvliegt over het huizenblok heen. Ze zien hoe de buurman op een vergelijkbare manier meegenomen wordt en in de kerstboom op het plein blijft hangen, die was waarschijnlijk te zwaar om over het huizenblok heen te vliegen. Tot slot wordt de buurvrouw geschampt door het rendier en zij blijft achter de kapotte verlichting van de slee hangen en wordt meegesleurd totdat ze boven het Eneco-huisje losraakt.

‘Ze waren de enige mensen in de straat die er niks aan deden dit jaar. Het rendier met zijn slee heeft winter, lente, zomer en herfst in weer en wind liggen roesten’ legt vader uit. ‘Het ziet er naar uit dat dit een wraakactie is geweest voor zijn verwaarlozing’ concludeert de agent en hij doet zijn tablet uit. ‘We moeten een waarschuwing uit laten gaan dat als mensen versieringen ophangen, ze daar wel zorgvuldig mee om moeten gaan. Veel producten zijn voorzien van computerchips en deze kunnen bij beschadigingen blijkbaar een eigen leven gaan lijden’.

De rust keert weer in het straatje in Capelle aan den IJssel en ondanks de gruwelijke start dit jaar, vieren de mensen de dagen erna met elkaar het kerstfeest. Iedereen hoopt dat het rendier met zijn slee gevonden wordt, zodat ze volgend jaar wel een vredige kerstavond zullen beleven.

Zazzy.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch