Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Krab met rode poten

Door Esther Quatfass

Het nieuwe leven wekt mij en zegt mij:
‘Ik ben hier in de diepte van jou.’

Klein en pril genesteld
met vingers en gerei langs je rondingen, je kloven en je haken

en de wind waait
de zee rolt en boldert over ons heen, terwijl je groeit en bloeit en graait
aan dat wat doodgaat
raak je onbeheerst en woekerend overal in mij
tot buiten mij
en in die ander, in de angst voor wat daarna, waar naartoe en hoe?

Door zoetigheid gedijen we en drinkend van de wijn gaan we nog eens dansen in felle stralen van de zon, terwijl ik denk en denk
en doe en doe
om het mooie te behouden
en moegestreden doen we met zijn allen,

maar we weten niet hoe.

Blind ben je, maar wat een kracht je hebt: hoe je geruisloos aan me trekt
naar beneden, struikelend en vallend gaan we, elkaar dragend als een Siamese tweeling

tot het licht dooft en ik niet anders kan dan je haten, want jij

maalt nergens om.

Maar de wind gaat liggen, de zee strijkt neer
en we verdwijnen in het niets dat alles overheerst.

2 reacties

Jacqueline Servais

vrijdag, 16:56

Esther wat een mooi, mysterieus gedicht. Het roept prachtige, maar ook bedreigende beelden bij me op. Door de gelaagdheid vraag ik me af waar het inhoudelijk over gaat. Ik haal er twee uitersten uit: nieuw leven en de dood. Prachtig. Maar misschien bedoel je dat ook niet, dat is wat ik er in lees.

Odile Schmidt

donderdag, 08:34

Het zachte ritme valt me op, jouw fijne stem, jouw observaties.

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch