Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Let’s stay in touch

Door Jerney Hendriks

Opeens voel ik dat mijn shirt anders gaat zitten, ik was net zo lekker lomp aan het springen. Ik kijk naar beneden en zie dat de boord ervan is schreef getrokken, zodat ik naar binnen kan kijken. Een beetje te sexy voor de gelegenheid denk ik terwijl ik het recht wil trekken. Mijn oog valt op het lichtblauwe kant van mijn lievelingsbh wat mijn borsten altijd zo perfect omsluit, maar nu raar gehobbeld zit. Shit het is weer zover, de rek is eruit, mijn bh is versleten. Dit komt echt niet goed uit nu ik hier vet lekker aan het dansen ben met mijn broer op een van zijn bijna maandelijkse uitjes naar een of andere hardrockbandconcert. In mijn hoofd neem ik de planning van morgen door, terwijl mijn broer me optilt omdat hij denkt dat ik stilsta om dat ik het niet goed kan zien. Ik vlieg door de lucht, zie net een fantastisch gitaarsolo en bedenk me: morgen ben ik vrij en ik heb geen excuus om niet naar de bh-winkel te gaan voor een nieuwe bh. Heel handig trek ik de niet meer functionerende bh uit zonder mijn shirt uit te trekken en gooi deze zelfverzekerd naar de gitarist op het podium. De bh komt op het kale hoofd van de man voor me terecht die zich verschrikt omdraait en zijn bier uit zijn glas laat gutsen tegen de voorkant van mijn broek aan. Mijn broer kan er harder om lachen dan ik, ik zit namelijk met mijn gedachte al bij morgen.. De dag dat ik een nieuwe bh moet passen in het pashokje van de bh-winkel…

De volgende ochtend blijf ik zo lang mogelijk in bed liggen. De sportles van die ochtend had ik gisteravond laat in de trein al afgemeld en mijn sportmaatje een poeslief appje gestuurd dat ik het goed ga maken, maar een andere keer want ik heb al mijn energie nodig voor die andere belangrijke activiteit van vandaag; iets met bh’s, pashokjes en brutale medewerkers… Ik sta langzaam op, wil me aankleden, kan natuurlijk nergens mijn lievelingsbh, logisch iets met bier en kale hoofden, vinden en trek alleen een hele wijde trui aan. Bedenk dat het zomer is, verander het in een wijd shirt en een korte spijkerbroek en ga op zoek naar wat te eten. Crackers worden het, laat mijn moeders het maar niet zien. Ik pak, speciaal voor hun, nog even een paar druiven van de schaal en stop ze in mijn mond terwijl ik de deur uit en op mijn fiets stap.

Ik sta voor de ingang van de bh-winkel en kijk naar boven. Daar staat heel groot hun life spreuk: ‘Let’s stay in touch’. Ja, dat weet ik nog van vorige keer. Toen stond ik nog niks vermoedend over de afloop, samen met twee vriendinnen in het pashokje. Natuurlijk is dat niet handig en krap maar toen er twee ‘specialisten in bhmode’ zoals ze zichzelf zo mooi noemen, onverwachts binnenkwamen had ik met mezelf afgesproken nooit meer een stap hier binnen te zetten, of; ik zeg het niet correct, de eigenaar heeft dat met mij afgesproken. Die keer dachten de blonde gepush-upte dames namelijk dat ze mijn blote borsten wel even mochten aanraken in het bijzijn van mijn twee giechelende vriendinnen. Ik zag ze ook niet aankomen he? Was druk in gesprek met de vriendinnen, in het felle oranje licht (was dat de hele tijd al zo fel oranje?) van de lamp van het pashokje en de dames kondigden hun aankomst in mijn privé zone niet aan. Voor ik het wist pakte de gene met een hand vol smerige lange nagels mijn rechterborst en de ander, met een adem wegnemende stinkparfum, kwam heel dicht met haar oog bovenop mijn tiet staan. Tijd om realistisch na te denken kon ik mezelf niet geven. Er knapte een te klein bhbandje in mijn hoofd en ik deed iets wat echt niet door de beugelbh kon; Ik ramde met mijn knie in het oog van de ene en trok tegelijkertijd aan het nepblonde haar van die ander. Dat zat los en vloog het pashokje uit. Mijn vriendinnen begonnen zenuwachtig maar hard te gillen. Even later lag ik met mijn blote borsten en buik op de koude tegels van de vloer van het pashokje. Drie man bewaking zat op mijn rug en benen. Toen ik omhoog keek, keek ik naar de twee bh-specialisten die er helemaal niet meer zo specialistisch uitzagen met hun zwarte jankerige ogen. De eigenaar van de bh-winkel kwam met grote passen aanlopen. Nee, geen idee meer. Misschien stond hij er al die tijd al want ik voelde al voor een langere tijd een immense pijn in mijn vingers. Hij stond met zijn voeten op mijn handen en terwijl ik pijnlijk naar zijn broekspijpen keek want hoger kwam mijn hoofd niet, hoorde ik hem zeggen dat ik en mijn half naakte lichaam zijn winkel moest verlaten en nooit meer mocht terug komen…

Maar nu sta ik hier weer ‘let’s stay in touch’. De eigenaar heeft vast spijt van deze slogan keuze. In de etalage zie ik een paspop met mijn lievelingsbh aan en ik besluit ‘in touch te stay’en’ en naar binnen te gaan. Ik vraag beleefd of ik de bh uit de etalage mag passen aan de dame achter de balie. Ze glimlacht naar me en vraagt mij haar te volgen. Ik zie niet dat de paspop zich boos naar mij omdraait. Ze vraagt naar mijn maat en zoekt deze tussen de andere bh’s. Mijn maat is er niet zegt ze en ik kijk spijtig naar de paspop in de etalage. De paspop kijkt terug naar mij en steek een middelvinger op. Ik baal ervan, de kans om zonder pashokjes bezoek de winkel uit te gaan is verkeken. Ik wil niet opnieuw ruzie gaan maken en zeker niet met een paspop van de bh-winkel.

De balievrouw pakt drie bh’s dichtbij mijn maat uit het rek en loopt door naar de pashokjes. We (weer we, nee toch?) proberen deze wel even, zegt ze terwijl ze met grote passen richting de donkerste uithoek van de winkel loopt waar de pashokjes zich bevinden. Met een dichtgeknepen keel en zweet groeiend op mijn voorhoofd schuifel ik achter haar aan richting de pashokjes. Ik loop langs de eigenaar en kijk naar zijn schoenen, al die tijd was ik mijn vingers kwijt, ze liggen nog gewoon onder zijn schoenen. Voorzichtig peuter ik ze er een voor een onder vandaan en geef ze terug aan de rest van mijn handen. De eigenaar let niet op mij en ik loop door. Daar bij de pashokjes staan de twee bh-specialisten. Ze wachten ieder voor een apart pashokje waaronder alleen twee blote voeten te zien zijn. Boven een van de pashokjes gaat een felle groene lamp aan en dan pas gaat de bh-specialist naar binnen. Ik kijk er met opluchting naar, blijkbaar heb ik met mijn actie van vroeger wel iets verandert aan de werkwijze van de bh-winkel medewerkers. Ik stap mijn pashokje in en schuif de gordijnen dicht. Ik draai me om. Op de muur aan de achterkant van het hokje staat weer de slogan beschreven, ze kunnen er geen genoeg van krijgen he? Daaronder zitten drie verschillende kleuren knoppen. Ik lees de tekst die staat beschreven bij de knoppen: Druk op groen voor gevraagd advies van een van onze medewerkers. Druk op oranje als je onverwacht in je borst geknepen wil worden en druk op rood als je hier helemaal niet komt voor het passen van een bh maar zin hebt in een potje seks met een van onze geile bh-‘specialisten’…

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch