Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Liefde overheerst

Door Dora Pollet

Gehuwd zijn met een handige man, terwijl ikzelf de tegenpool van mijn geliefde ben, valt soms in slechte aarde. Anderzijds kan het soms geweldig de lachkriebels stimuleren, vooral van mezelf.

Er zijn zo van die dagen, ik noem het “De hondsdagen” hoe ongelooflijk het ook mag klinken , maar het begint al van in bed !

Op een zondagmorgen (nochtans was ik goed uitgeslapen) wilde ik het licht aanmaken door aan het koordje te trekken dat zich boven ons bed bevindt.

Helaas…….ik had geen rekening gehouden met een glazen kubus waarop mijn liefste en ikzelf afgebeeld stonden en……waarop hij op dat moment heel teder, bijna bewonderenswaardig naar me keek.

Doch bij ‘t haperen aan de kubus die met volle geweld in ‘t midden van zijn gelaat terecht kwam was de bewonderenswaardige blik nogal vlug verleden tijd.

Hij schoot met zijn volle lijf onmiddelijk rechtop en riep met nogal luide stem…..” Goeie God, dat kan toch niet dat dit werkelijk al van ‘s morgens begint !”

Met een bloedende schram kwam hij er nogal goed van af !

Was het daar maar bij gebleven……..Doch spijtig genoeg……wilde ik mijn eega voor zijn om de dampende koffie te serveren. Niettegenstaande ik me tot het uiterste inspande maakte ik toch weer eens brokken!

Door zoals altijd met teveel geweld te handelen, gutste de hete koffie onverwachts op mijn liefste zijn hemelsblauwe pyama !

Vanaf de elleboog tot de pols veranderde de hemelsblauwe mouw tot een vaag bruin!

Op dit ogenblik vermeed ik zijn blik, want diep in mezelf wist ik dat hij die vervelende afwijking moeilijk kon aanvaarden. Het ergste vond ik nog dat ik op ditzelfde moment van zijn gekrenkte trots me werkelijk moest inhouden om het niet uit te proesten. Dit vond ik telkenmale zo spijtig dat ik mijn innerlijke geneugten niet met mijn wederhelft kon delen.

Moet dit mijn hele leven zo verder?

Zo voltrok zich de zondagvoormiddag tot de volgende catastrofe.

Mijn oudste zoon, die hotelschool volgde had me beloofd het middagmaal te bereiden, namelijk één van de menu’s die hij tijdens de week op school geleerd had. Dat bestond uit eendeborstfilets met broccoli en hertoginneaardappetjes.

Met heel veel moed, en ondertussen niet nalatig om mijn keuken te herscheppen tot een waar slagveld begon hij het menu uit te werken. Juist op het moment dat de puree in de spuitzak moest gebracht worden belde een van zijn vriendinnen op, uitgerend op het kritiekste ogenblik.

Zodoende sprong ik voor hem in de bres.

Ja…..ik had nog niet verteld dat ik om de haverklap een schram of gescheurde nagel opliep. Zo was ik zelden pleisterloos. Daardoor ontpopte zich opnieuw een tragedie. Bij het inbrengen van de gestampte aardappelen in de spuitzak, was op onmerkbare wijze het pleistertje van mijn duim samen met de puree in de diepte verdwenen.

Met man en macht probeerde ik zichtbare vormen op de bakplaat te creëren, helaas…….de spuitzak bleef maar dienst weigeren.

Weerom had ik het briljante idee de hulp van mijn echtgenoot in te schakelen. Met de kracht als van een John Massis bewerkte mijn liefste de spuitzak, doch……geen enkel resultaat viel te bespeuren.

En toen….plotsverscheen er iets aan de oppervlakte, het was omgeven door puree, een zeer eigenaardige vorm, ik trok eraan en tot mijn grote verbazing kon ik zeker wel het pleistertje er heel en gaaf uittrekken !

Ik hoef u verder de zoveelste blik van mijn liefste op zondagmorgen niet te beschrijven !

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch