Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Liefste

Door Čestmir Bergsma

Aaah…..Liefde. De geurige regenboog die haar blaadjes trots tevoorschijn haalt. De zwierige dans die zal zorgen dat armen rond draaien; verloren in de geheimen van toekomsten die gisteren waren geworden. Als je praat over liefde, praat je over bellenblazen in de zon. Geen schoonheid is te uitbundig, geen ster is een andere wens waardig, dan een schim in de voetstappen van allure. Liefde zal je verbaasd doen kijken naar lichtjes in je ogen. Zachte melodieuze fluisteringen in meren van mogelijkheden: schoonheidsfoutjes per ongeluk nagetekend. Ze zullen jouw ogen in bedwang houden, zodat je alleen maar kan kijken naar kansen die voor het rapen liggen. Bedwongen gevangen in de waanzin van gisteren.

De zoete wraak van pas geboren kindjes. De slagzin van het couplet, waarin het lied zich zuivert en herstart om dan nooit meer te hoeven denken over moeilijke beslissingen die gaan over tijden waar toch nooit iemand van gehoord zou hebben. Liefde smaakt de vruchten uit je bomen, luistert naar de woorden van je zin. Misschien zullen de tongen elkaar raken en zorgen voor overgave. Misschien willen de mensen vreemdelingen worden om van kleur te wisselen. Zodat jij kan kiezen wie er beter verstoppertje kan spelen. Eerste stapjes van jongelingen, glimlachen van dierbaren over mooie dingen. Zoals de lage tonen van bladeren die los zaten. De knisperige takjes die onder je voeten doorknappen creëren de spanningen waar aardlingen zo naar verlangen. Moord en wanhoop zijn uitspattingen van een gevreesd zelfbeeld. Liefde is omarmen dat wat we willen: zien hoe zelfbeelden omkeren en glimlachen. Elk mens hunkert naar de ultieme eindstrijd waar kwaad en goed bij elkaar komen. Liefde laat je onthouden dat ze altijd al samen hebben gestaan, nooit van elkaar gescheiden. Zonder schaduw zou je gezicht niet kunnen zien. Zouden je daden voor niks zijn en de dagen aaneengeregen sieraden worden. Trots op het halen van de vorige zin.

Gaat liefde niet over de onthulling dat je niet alles weet? Over de krachten van geliefden die er kunnen zijn als jij onwetend rondloopt?

Ervaringen zijn de voetstappen in de sneeuw. Als het regent en je ziet het allemaal niet meer zitten. Waar kun je thee gaan drinken? Je handen warm over de slierten gehouden. Pratend over geheime zaken waar je hart iets mee te maken heeft. Zullen de tranen het goed vinden als de angst aanschuift? Zij is bang om heel te worden.

Wat als de liefde verstopt zit in onverwachte knuffels in gênante openbaringen. Omhelzingen die zorgen dat je hartslag gehoord kan worden. Roze wolken van uitspattingen, die schitteren in het donker. Liefde laat een spoor achter en ik kan je naam horen. In een woud waar sterren de nacht omarmen. Daar laten de boomtoppen toe dat hun wortels worden beschenen. En jij, bent nooit verdwaald omdat je ogen kijken naar de wonderen die het leven schiepen. Liefde is om je heen kijken. Liefde is waarderen hoe de dagen verhalen creëren.

Zolang wij ademen hebben wij de keuze om onze lagen bij elkaar te laten komen. Om te vragen en te antwoorden met de kracht en de onschuld die door de liefde is ontstaan. De liefde om onze verlangens te verkennen en af te vragen waarom onze angsten ons aanspreken. Ik zal mijn angst ontmoeten en hem groeten. Met hem zal ik op stap gaan en mij laten bedwelmen om alleen maar op te schrijven wat voor soort verhaal ik ben, om alleen maar te zien wat voor soort gevoel ik wordt zodra de twijfel zich te goed doet aan elke gedachte die voorgloeit uit pijn en eenzaamheid. Ik wordt langzaam de vraag of ik nu.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch