Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Lust en Rum

Door Charissa Moorrrees

Hennafeest: rites de passage
“Hoe zeg je hennafeest in het Turks?” Vraag ik aan Zeynep. “Dan zeg je Kina, schat”.

Door: Charissa Moorrees
In Nederland is het niet meer zo gebruikelijk om een verlovingsfeest te geven voordat er getrouwd wordt. Binnen de Turks-Nederlandse cultuur is dit gelukkig nog wel gebruikelijk. Ik zeg gelukkig omdat ik van de pracht en praal van de Turkse cultuur hou, vooral van de Turkse keuken en tijdens feesten staat er meestal lekker eten. Mijn Turkse moeder, zoals ik haar noem, kookt zelfs vegetarische gerechten voor mij. Aangezien ik ben uitgenodigd voor een Turks hennafeest weet ik zeker dat er geen wijn of rum zal zijn. Dat vind ik juist fijn, want ik drink überhaupt geen alcohol. Dat is niet goed voor mijn tanden of de rest van mijn cellen.

Over het algemeen houden Turkse Nederlanders drie feesten voordat ze getrouwd zijn. Allereerst is er de dag dat de man de hand komt vragen van de vrouw. Dit ritueel vindt plaats bij de ouders van de vrouw. De man neemt zijn ouders mee om koffie te drinken bij de vrouw. Zij maakt op haar beurt Turkse koffie voor haar gasten. In het kopje koffie van haar potentiële bruidegom doet ze in plaats van suiker zout. Zout in de koffie betekent namelijk dat de vrouw aangeeft dat ze niet geïnteresseerd is in zijn verzoek om haar hand. Ze kan nog steeds een vriendelijke gastvrouw zijn, maar de man in kwestie weet nu, terwijl hij de koffie met zout drinkt, dat zij hem niet wil als haar man. Tegenwoordig wordt zout alleen maar als grap in de koffie gedaan en heeft het niet de betekenis meer die het vroeger had binnen de Turkse cultuur. De man moet de koffie nog wel opdrinken zonder dat hij laat zien dat het ontzettend zout is. Soms wordt er iets te veel zout in de koffie gedaan, omdat de vrouw een beetje uitschiet. Dan kan je je wel voorstellen dat die man het moeilijk vindt om blij te blijven kijken terwijl hij de koffie drinkt.

Vervolgens wordt er in het huis van de vrouw ten overstaan van familie en goede vriendinnen een verlovingsritueel uitgevoerd. Een rood lint dat om de verlovingsringen vastgemaakt is wordt doorgeknipt door de vader van de bruid in spé of een ander familielid. Nu het paar officieel verloofd is wordt in de maanden daarna het henna-feest georganiseerd en de bruiloft.
Ik ben aangekomen op het hennafeest en ga samen met de andere meiden zitten aan een tafel. Het hennafeest vindt plaats in een zaal met een podium en veel tafels en stoelen voor de gasten. Over het algemeen zijn er alleen vrouwen aanwezig en uiteraard de bruidegom en bruid in spé die samen binnenkomen.

Mensen vergelijken het hennafeest wel eens met het Nederlandse vrijgezellenfeest maar wat mij betreft gaat die vergelijking niet op. Beide feesten zijn in feite rites de passage, maar waar bij het Nederlandse vrijgezellenfeest het vrijgezellenbestaan wordt gevierd is het hennafeest gericht op het aanbrengen van henna op de handen van de bruid. Henna staat voor bescherming en geluk en dit ritueel markeert de overgang naar een nieuwe fase. Vriendinnen en nichtjes staan met kaarsjes om de bruid heen. Het is vooral voor de bruid in spé een heel emotioneel moment, omdat zij langzaam afscheid neemt van haar familie en overgaat naar de familie van haar man. Dit wordt na de bruiloft officieel. Daarnaast wordt er veel gedanst in een kring en slaat de bruid – die in het midden van de kring staat – op de trommel.

“Hoe zeg je hennafeest in het Turks?” vraag ik aan Zeynep. “Dan zeg je Kina, schat”. Ik moet het hennafeest eerder verlaten omdat ik me misselijk voel vanwege die totale maagresectie van vorig jaar (zie vorige edities van de Dei Facto). Ik neem nog even afscheid van Aysel die in haar rode jurk op het rode bankje met gouden versieringen zit. Ik bedenk me dat de kleur rood in het westen vooral geassocieerd wordt met lust, maar hier vooral gebruikt wordt bij rites de passage. De kleur rood staat niet alleen voor de eer van de vrouw maar duidt in deze context ook op een overgang van een oude fase naar een nieuwe fase. Ik kan het iedereen aanraden om een Kina te ervaren, uiteraard zonder de rum.

1 reactie

Aysel

vrijdag, 17:41

Wauuw!! Heel mooi verwoord Charissa! Prachtig! ❤️

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch