Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Maartje

Door Eddie van Sliedregt

Op een ochtend in oktober van het jaar 1979 stapt Maartje doorweekt het klaslokaal binnen. Ik ben net zestien geworden. Het gaat tekeer buiten, de ruiten in de sponningen klapperen van een hoosbui. De klassenleraar verheft zijn stem om boven het slechte weer uit te komen. Hij roept haar naam door de klas, om nooit te vergeten. Erik stoot me aan. Maartje komt aan het lege tafeltje voor ons zitten en spettert mijn schrift nat omdat ze met haar vingers door haar krullen woelt. Ik kijk weg naar buiten. In het spiegelende glas zie ik dat ze haar handen droog wrijft aan haar jeans met wijde pijpen. Daarna ritst ze haar tas open, een schoudertas met buttons erop.
In pauzes en tussenuren neem ik haar van een afstand in me op. Met een lichaam dat eerder dingen weet dan het hoofd merk ik de kuiltjes op in haar wangen en borsten waarvan ik zou blozen als ik erbij in de buurt zou komen. Ik ben niet de enige bij wie Maartje bewondering oogst. Ook Erik heeft een oogje op haar. Maar hoewel hij naar de meiden kijkt, kijken de meiden niet naar hem. Het gros loopt hem voorbij alsof hij lucht is. Erik lijkt zich niet te storen aan het gebrek aan aandacht. Hij is een groot bewonderaar van Hugh Hefner, de oprichter van Playboy, die zich laat omringen door benen en borsten. Thuis sluit Erik zich op in zijn eigen wereld en plakt zonder gêne posters van naaktmodellen als behang op de muren van zijn slaapkamer. Ik ben de enige die ervan weet. Met een verbodsbord aan de deur heeft hij zijn ouders en de bedienden de toegang tot zijn kamer ontzegt.
Op vijf december trekt hij veel bekijks als hij in de rode kamerjas van zijn ouweheer met een jutezak op de bagagedrager het schoolplein komt opgereden. De conrector die met de deurklink in de hand staat grijpt hem meteen in zijn nekvel en stuurt hem stantepede terug naar huis. Met een verbolgen gezicht rent hij met de strooizak om het schoolgebouw heen en smijt door het openstaande raam pepernoten de klas in: ‘Zwarte piet, zwarte piet!’ De schorsing is van korte duur. Mogelijk heeft zijn invloedrijke pa er de hand in gehad, want na de kerstvakantie is hij terug op school. Na zijn aftocht had Erik al het naakt van de muur getrokken en op vakantie in Oostenrijk een andere ik bedacht, een ware metamorfose. Ik herken hem haast niet meer. Zijn zwartgeverfde haar staat stijf overeind en boven zijn opgemaakte ogen steekt een veiligheidsspeld door zijn wenkbrauw. Een lange leren jas bedekt zijn afgetrapte spijkerbroek en sleept over de grond achter hem aan. Ik kijk tegen hem op nu de legerkistjes hem tien centimeter langer maken. Al met al spreekt zijn nieuwe uiterlijk en bekakte stem tot de verbeelding van de meisjes die hem tot dan toe hadden genegeerd, geduchte wapens die hij gaandeweg in de strijd werpt. Meer dan eens ben ik er getuige van hoe hij hen betovert en dingen laat doen waar een doorsnee puber als ik alleen van kan dromen. Ik weet hoe laat het is als ze met rood aangelopen gezichten van de wc komen en hun haren fatsoeneren. In navolging probeert menigeen hem na te apen, de gekste creaties komen voorbij. Behept met bruin sluik haar en een avontuurlijke blik in mijn ogen bungelt de stropdas van mijn pa om mijn nek. Meer zit er niet in, er is thuis geen geld voor Nike’s, laat staan voor een leren jas. In plaats daarvan ben ik in m’n nopjes met mijn bomberjack van de rommelmarkt.

In het voorjaar heeft Erik het idee postgevat om ook Maartje om zijn vinger te winden. Het is vijandelijk gebied. Niet alleen omdat zij zich niet gemakkelijk laat versieren, maar ook omdat ik sinds het begin verliefd op haar ben. Ik hou het gevoel voor mezelf, uit angst dat ik haar verlies ook al bestaat onze liefde alleen in mijn verbeelding. Erik laat de meetlat zien die hij van thuis heeft meegenomen, een liniaal van buigzaam metaal verstopt in een haspel. Ik ben nieuwsgierig hoe hij het aanpakt en volg hem met blocnote en pen het schoolplein af. Maartje zit tegen een boom verdiept in een boek. Ze kijkt op met een blik die boekdelen spreekt. Ze vraagt zich af waar hij het lef vandaan haalt om haar onder het lezen te storen. Erik laat zich niet makkelijk uit het veld slaan. Uit zijn dansende woorden maak ik op dat hij in opdracht van de conrector onderzoek doet naar borstgroei onder middelbare scholieren. Maartje staart hem gebiologeerd aan, in de ban van de zinnen die zonder hapering aaneenrijgen en haar omarmen, een vredigheid waarin lichaamstaal veelzeggender is dan woorden. Haar ondeugende ogen en de blosjes op haar wangen verraden iets anders. Ontwaakt uit de schemertoestand vraagt ze of hij wel goed bij zijn hoofd is. Op z’n Eriks laat de afwijzing hem koud. In de veronderstelling dat de versierpoging is mislukt, sjok ik opgelucht achter hem aan. Onderweg roept ze hem terug. Als een overwinnaar haalt hij achteloos de haspel uit zijn zak. Achter de boom knoopt Maartje haar spijkerjas los, de buttons ratelen tegen elkaar aan. Op aanwijzing van Erik trekt ze haar navel in waardoor haar tepels door het wit van haar hemdje prikken. Quasinonchalant rolt hij het lint uit en gaat achter haar staan. Terloops vraagt ze wat ik erbij sta te doen. Met het schaamrood op mijn kaken haal ik mijn blik van haar borsten, sla het aantekenboekje open en steek de verkeerde kant van de vulpen in mijn mond. Plots staat ze erop dat niet hij maar ik haar borsten de maat moet nemen. Erik sputtert tegen. Ze is onvermurwbaar en dreigt haar spijkerjas van de grond op te rapen. Ik weet me geen raad, net als Erik die uit zijn slof schiet en het voor gezien houdt. Hij laat me met Maartje alleen. Ze komt met een stoute glimlach dicht tegen me aan staan en duwt haar borstpartij tegen de mijne. Ik sta aan de grond genageld. Vanbinnen voel ik geen enkel verzet. Ze smoort mijn gehakkel door op mijn mond te kussen, pakt mijn hand en wrijft mijn vingers over haar tepels. De rest van de schooldag voltrekt zich in een roes. Tot na de laatste schoolbel heb ik een blauwe tong van de inkt en een pijnlijk gezwollen lid in mijn te strak zittende spijkerbroek.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch