Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Mijn verontschuldiging

Door Bernard Roessen

Gevlucht,

Om niet te willen zien.

Geen confrontatie,

geen spiegel.

niet willen voelen.

Onbegrepen,

eigengereid

Onbemind

Mijzelf nog niet ontdekt

Heb ik toen niet erkent

Spijkerhard waren

jouw woorden,

dat gevoel

het sloeg bij mij in…

Ik wou dat ik toen beter kon.

Bij het verstrijken van de jaren…

wat blijkt…

Weg gelopen voor mijzelf

niet voor jou.

Mijzelf gevonden,

maar niet gebonden

Aan jou

Dat gevoel is niet verjaard.

Het gaat niet over

Het blijft mij achterhalen

Die brok in mijn keel

Dat beknelde gevoel

De knagende gedachten……

om dat ene

nog te zeggen.

…… te zeggen.

voor wat ik niet deed.

voor wie ik niet was

Voor die eigenwijs

die dacht dat die in

alles beter was.

Toen niet beseft

Nu zie ik pas in.

Wat ik jou

met mij bracht

S…. voor dat ongemak.

De overtuiging

Noem het maar

arrogantie..

dat ik alles wel

dacht te weten.

Alleen jij was beter

af zonder mij …

waar stond ik…

Maar waar was jij

Wat bleek….

Jij was misschien de enige

die mij echt begreep.

Maar ik naderende

jouw eindstreep.

Dat vuur in jouw ogen,

Het blijft mij achtervolgen.

Omdat ik jou niet verstond

Jouw vraag,

De wereld te betoveren…

Te veroveren

Mooier te maken

Wij zouden onze handdruk

Erop achter laten

Jouw uitgereikte hand….

So… voor wie ik was.

Nu wetend dat niet alles

om mij draait.

Nooit zou ik het zeggen…..

Hoe goed die

gesloten deur

voor mij was….

Verloren om

Niet te binden

Verloren

om te leren….

Luisteren

Inleven

En te geven.

Kan ik het je niet gewoon

nu nog zeggen….

Hoe belangrijk jij

voor mij was?

Volhardend en vastberaden

te leven met mijn eigen waarheid

besef ik mij nu pas

hoe jij en ik de wereld…..samen….

maar ik ben ik.

Eigenwijs en in mijzelf gekeerd.

Na alles wat jij mij bood…..

het was terecht jou deur.

Die voor mijn gezicht sloot.

Nu mijn gevechten rusten,

Krijg ik het door.

Jij bracht mij dichter bij mijzelf.

Omdat jij mij liet twijfelen/ denken en kijken.

Jij hebt mij laten voelen/ praten en ervaren.

Sor.. voor wie ik was.

Dankzij jou gegroeid in…

In wie ik nu kan zijn.

Jou daarmee uit het oog verloren

Omdat ik niet kon…

En zeker niet luisterde

Terwijl ik nu jouw woorden begrijp .

Maar uitgerekend jou

daarmee verloor.

Jij was meer waard!

Gelukkig was jij de enige

van ons twee

die dat door had.

Sorr. voor mijn onbenul.

Voor wie ik was

en niet bleek te zijn

Naar wie jij op zoek was

Sorry

1 reactie

Bernard Roessen

Auteur woensdag, 19:17

De lay-out van de tekst is met over kopiëren van de tablet naar de pagina niet goed gegaan.
Liefst zou ik de lay-out nog aanpassen. Mist nu in de opbouw zijn kracht van het verhaal

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch