Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Missen.

Door martin stolwijk

De steen in een grote zwaai raakt het water.
En als de kringen groter draaien, draait mijn wereld kleiner.

De leegte voelbaar, met jouw verlies aan mijn zijde, drijven we langzaam voorwaarts op de golven van de tijd.
Met mijn hoofd nog te vaak in een trieste mist, worden herinneringen langzaam helder,

Herinneringen van;
je heerlijke lach, jouw voetstappen op het grind, het zingen onder de douche, het samen snotteren op de bank, het heffen van de glazen, je rare dansjes, jouw armen om me heen, je bezorgde blikken, de glans in je ogen, de traan op beide wangen, jouw vingers door mijn haren, Maar toch vooral gewoon je zijn.

En als de tijd wegtikt, blijkt zelfs de pijn van het niet meer zijn kostbaar geworden.
Mijn hoofd en hart vult en verwarmt zich met al die heerlijke gedachten die jou zo bijzonder maakte.

En al je vreemde en mooie eigenaardigheden blijven altijd onderdeel, van mijn zijn.

Het missen, hoe pijnlijk ook, heeft zin.
Omdat missen nooit zinloos is.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch