Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Mythemeisje van Mysterie

Door Charlotte Lindvåg de Haas

Ik werd gemaakt door een vervlechting van verlangen naar het menselijk leven dat moeder weer had kunnen krijgen, zwakte doordat de vijand zijn weg naar haar meisjeshart had gevonden en wraak op de familie die haar behandeld had als een onmens. Geboren op een plek waar je normaal alleen kan komen als je een heel leven voor je hebt gehad, niet als je voor het eerst de ogen opent. Ik heb het uiterlijk van de majestueuze heersers over de Hemel, met de gigantische vleugels als een muur tussen mij en de doden in. Toch wordt er over mij gesproken; alsof ik een eeuwenoude, zeer machtige mythe ben, zonder enige aanwijzing dat ik ook daadwerkelijk leef. Het is geheimzinnig – en zelfs al zijn de levenden overleden, het blijven mensen met verlangens naar het onbekende. Mysterie lijkt dan ook een vaderfiguur dat mij in de armen neemt en over mijn haren streelt; het beschermt mij, maar ik kan nooit verder komen dan binnen zijn handbereik.

Uiteindelijk gaat het wezen dat de naam draagt van een gevoel dwingender worden. Fysiek contact is niet voldoende; het wil de sleutel tot je hart en de opening naar je gedachten. Bekijken wat er in je omgaat, wat je allemaal met je mee draagt. Hoe je telkens overweegt om te leren vergeten dat je open wonden moet laten helen. Hoe je vecht tegen het hechten aan een leven buiten deze muur. Hoe je ergens zoekt naar wat hoop wordt genoemd in een wereld waarbij jij niet meer bent dan een eeuwige fluistering, een inspiratiebron voor hen met het schrijfjargon.

Hij wil het allemaal zien zoals jij ziet.
Hij wil het allemaal voelen zoals jij voelt.
Hij wil het allemaal meemaken zoals jij meemaakt.
Hij wil het allemaal,
want hij wil jou helemaal.

Onbewust laat je het zijn gang maar gaan, want jouw vertrouwen is wat je jezelf aanleerde hem al jaren geleden te geven. Het wezen slaat tenminste liefdevol de armen om je heen, meent het gevoel van warmte dat hij met zich mee draagt, terwijl niemand anders dezelfde interesse in je heeft. Maar wanneer het zijn werkelijke identiteit in jouw binnenste zal laten zien, is het te laat om nog te reageren.

Uiteindelijk gaat het gevoel langzaamaan steeds verder naar binnen dringen. Neemt het je onbewust steeds meer en meer in zijn greep, totdat het de volledige controle over je heeft. Teder met je zal spelen als een marionet met touwtjes waar ooit jouw naam op stond. En jij zal te laat zijn om er ook nog maar iets tegen te kunnen doen, want lieverd, o lieverd, niemand speelt het spel zoals hij het doet.

Jouw beschermde Mysterie verandert rustig in de enige emotie waar jij geen beheersing over zal hebben of krijgen. Een emotie net zo sterk als alle zeven delen van de Hemel die diep in jou genesteld zitten, maar uiteindelijk de enige die het voor elkaar kreeg zelfs de meest machtige heersers zijn voeten te laten kussen. Het in je armen nemen wordt een dwingende handgreep. Het beschermde wezen wordt de observeerder. Mysterie wordt de dood.

En de dood wordt de reden dat ik ineens niks meer weten zal van mijn werkelijke bestaan.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch