Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Stukje

Door Bauke Vermaas

ANS
En dan zij – Ja dat is leuk –
Remco!

REMCO
Mam! De meisjes zeggen dat ze een toneelstuk moeten doen. Op ons feest.

ANS
Wat jammer. Dat was een verrassing.

REMCO
Waar bemoei je je mee?

ANS
Ik help ze alleen een beetje. Het is toch leuk als de kinderen ook iets doen op jullie feestje.

REMCO
Ook?

ANS
Ook. Nou ja, ook. Ze wilden een tekening maken, maar dat is zo –

REMCO
Ik heb toch gezegd geen stukjes!
Het is ons feest. Dat gaan jullie niet verzieken met een lied. Of een spel. Of een belachelijk toneelstuk.

ANS
Wij gaan niets verzieken. Ik dacht alleen –
Het hoort erbij, toch? Op ons koperen huwelijksfeest deden jullie ook zo iets leuks. Joris en jij. Het hoogtepunt van de avond. Jullie waren zo vertederend.

REMCO
Vertederend.

ANS
Vooral Joris. Ik zie hem nog staan. In zijn geruite overhemdje. En jij ernaast.
Misschien weet je het niet meer. Jullie waren nog jong.
Het was echt een succes. Dat gun ik jullie nu ook. Dat je kinderen –

REMCO
Ik weet het nog wel.
Ik weet het nog precies. Ik had een gedicht geschreven. Voor jullie. Ik wilde dat voorlezen op het feest.

ANS
Een gedicht? Lieverd, dat was vast een andere keer.

REMCO
Maar toen kwam jij. Met je vertederende toneelstuk. Ik nog proberen mijn gedicht erin te verwerken. Stukjes ervan.
Maar ik mocht alleen zeggen wat jij had bedacht.
En dan zei Joris telkens: “Zo is dat”.

ANS
Die Joris. Zo schattig.

REMCO
Schattig.

ANS
Ja toch?

REMCO
Ik herinner me ook het applaus. En de complimenten.

ANS
Dat zei ik toch. Jullie waren het hoogtepunt van de avond. Vooral Joris.

REMCO
Die complimenten waren niet voor ons, maar voor jou.
Omdat je ons zo goed geholpen had. Omdat het zo goed gelukt was. Omdat Joris precies zo schattig was als jij voor ogen had.
Iedereen was op de hoogte, maar wat vonden ze het allemaal verrassend en vertederend.

ANS
Het was een verrassing voor vader.

REMCO
Vader. Die wist het ook al lang. Dacht je echt dat Joris het geheim kon houden? Hij was vier.
[Stilte]
Ik had ook een verrassing. Voor jullie samen.

ANS
Dat weet ik niet meer.

REMCO
Ik weet het nog wel.
Ik had mijn gedicht extra mooi overgeschreven. Misschien omdat ik al vermoedde dat ik het niet zou mogen voorlezen.

ANS
Lieverd.

REMCO
Ik heb het wel geprobeerd. Toen ze eindelijk klaar waren met dat gedweep. Maar toen was het ineens tijd voor koffie en gebak. “Dat gedicht bekijken we thuis,” zei je.

ANS
Dat hebben we dan vast gedaan. En dat kunnen jullie ook doen. Straks met die tekeningen van de meisjes. Niets mis mee.
Maar zo’n optreden. Daar praat je jaren later nog over.

REMCO
Weet je nog dat ik de volgende dag terug moest naar het buurthuis?
Omdat jullie Joris’ overhemd waren vergeten?

ANS
Ach ja. Hij had het altijd zo snel warm. Liep op het laatst in zijn hemdje.

REMCO
Ik kon het overhemd niet vinden.

ANS
Zo raar.

REMCO
Ik vond wel iets anders. Op de grond. Het papier was gescheurd. En er zaten voetafdrukken op.
Mijn gedicht.

geen reacties
0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch

0 Toneel

Stukje

Bauke Vermaas