Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Vleugels of geen vleugels

Door Surya Maitreya

Zon,

Ik mis je. Ik weet het, het is nacht. Je schijnt aan de andere kant van de aarde. Je bent nooit echt weg. Het enige dat ik moet doen is vertrouwen dat na de nacht de dag komt. Wat quasi altijd zo is. Ik heb nog niet anders geweten. Toch overmant me met momenten diepe Twijfel. Verre van zachtaardig. Hij bindt mijn handen stevig vast aan het bed zodat ik kan geen kant meer uit kan. Sommige nachten lijken zo eeuwen te duren. Dageraad lijkt onmogelijk. Twijfel fluistert me kwaadaardig in dat je nooit meer terugkomt. Er zijn momenten dat ik me afvraag of je wel wìlt verschijnen. Wil je wel zon zijn? Heb je dat zelf gekozen? Was er een vacature voor uitgeschreven en was je de mooist stralende? Of was het toeval, de voorzienigheid, het lot en al die dingen samen? Ga je komen? Ooit?

Ik weet, ik heb me een tijd van je afgewend. Sinds mijn vleugels verbrandden, kan ik niet meer zo dichtbij komen en dùrf ik dat niet meer. Het risico opnieuw hemelhoog te vliegen en vervolgens neer te storten is te groot. Ik heb hoogtevrees gekregen en durf me geen vleugels meer te laten groeien. Al mis ik het vliegen enorm! Je kan het met niets vergelijken. Een keer je ervan proefde ben je verslaafd. Het is als de heerlijkste chocola. Onmogelijk er genoeg van te krijgen. Je wilt meer en nog meer en nog véél meer.

Wat moet ik doen? Bestaan er vlieglessen met parachutes en valhelmen waar ik me voor kan inschrijven? Moet ik zonnebrillen inslaan om niet verblind te raken? Bestaat er een handleiding om nachten te overbruggen? Of moet ik gewoon accepteren, dat ik hier beneden ben en jij daarboven? Genieten van jouw af en toe strelende zonnestralen. De bliksemstralen en donderwolken die je verduisteren en de soms eindeloos troosteloze regendagen accepteren? Of mag ik toch voorzichtig dromen dat er ooit een weg naar de zon te vinden is? Is die er dan ook echt? Bestaat er een kaart van?

Twijfel zit naast me en streelt me zacht over mijn haren.

Vleugels of geen vleugels, dat is de vraag.

ik.

2 reacties

cindyvaningelgem

donderdag, 14:40

prachtig

Runa

woensdag, 14:34

Prachtig geschreven. Geen woorden voor. Dank je wel

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch