Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Voor haar

Door Karien Vdm

Voor haar

Ik denk dat ik van haar houd. Ik denk dat ik nog het meest van haar verborgen, donkere kanten houd. Al waren het haar warmte en openheid waardoor ik me in eerste instantie tot haar aangetrokken voelde. Deze keer was ze nog mooier dan de vorige keer dat ik haar zag. Het lijkt alsof ze iedere keer mooier wordt, maar toch hetzelfde blijft. Het veilige gevoel dat ze me geeft is met niets te vergelijken. Ze daagt me uit en geeft me wat ik nodig heb. Maar ze geeft zonder te geven. En ik neem zonder te nemen.

En ze vergeeft het me dat ik zelfs na al die tijd haar meest verborgen plekjes niet in een keer weet te vinden. Haar vormen die zich als heuvels manifesteren doen me altijd weer verdwalen in een labyrint van schoonheid en vrouwelijke onvoorspelbaarheid.

Ja, ik denk dat ik van haar houd. En toch weet ik dat ik niet bij haar kan blijven. Dat ik haar uiteindelijk zal verlaten. Gedreven door een kracht waar ik geen controle over heb. Ik verbind, maar ik bind me niet. En dat wist ze vanaf de eerste dag dat we elkaar ontmoetten. Ze weet ook dat ik er niet minder om van haar houd. Dat ik bij haar terugkom vroeg of laat. En dat onderwijl het leven doorgaat. Mijn leven doorgaat. Haar leven doorgaat.

En als ik haar weer zal zien, zal ik me verbazen over hoeveel mooier ze is geworden terwijl ze toch hetzelfde is gebleven. Ze zal het me vergeven dat ik nog altijd haar meest verborgen plekjes niet in een keer weet te vinden. En ze zal geven, geven, geven, zonder echt te geven. En ik zal nemen zonder te nemen.

Haar ogenschijnlijke onaantastbaarheid bij ons afscheid is slechts de buitenkant. Van binnen huilt ze zachtjes. Al sluit ik niet uit dat wat ik waar denk te nemen slechts een projectie is van de oceaan van leegte die ik zelf voel nu ik haar weer achter moet laten.

Ik kijk haar nog eenmaal aan, probeer haar schoonheid op mijn netvlies te branden, en draai dan om.

Dag Lissabon, tot de volgende keer.

1 reactie

Frans Jellema

donderdag, 19:43

Heerlijk meegenomen worden in een liefdesverhaal waarop de plot zich pas onthult in de afsluitende zin. Het laat je “Voor haar” opnieuw lezen en een avontuur dan wel een tripje naar de plek die De Raaf als symbool heeft hoog op je bucketlist zetten.

0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch