Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Voorbereidingen

Door Johannes Westendorp

Voorbereidingen

De dag is nog dun en wit als vloeipapier als BB in de auto stapt.
Het verkeer op de Ringbaan gaat traag, de mist gloeit rood van remlichten. Op de radio voorspelt de weerman een zonloze dag.
Het bedrijf ligt net iets voorbij Raamsdonksveer. Tegen de tijd dat BB de parkeerplaats op draait staat er een diagonale regen op het polderland. Hij trekt de capuchon van zijn parka over zijn hoofd en beent met opgetrokken schouders naar de ingang. Binnen ruikt het naar mengvoeders en potgrond; er is de zoete, vaag geruststellende geur van hooi. Hij tilt acht zakken kalkammonsalpeter op zijn transportwagentje. Er zijn nog maar twee kassa’s geopend en hij kiest de langste rij. Het geeft hem de gelegenheid om een tijdje te kijken, min of meer gedachteloos, naar de man in het lichtroze overhemd achter de infobalie die iets aanwijst op een computerscherm. Naast hem staat een wat oudere vrouw in bedrijfstenue, met toegeknepen ogen volgt ze aandachtig zijn uitleg. Misschien kennen ze elkaars verjaardag. Als je hier werkt ben je onderdeel van een team. ‘s Middags drink je samen koffie, zonder veel te zeggen.
De vrouw achter de kassa scant de zakken en BB geeft haar zijn klantenkaart voordat ze er om vraagt. Geregistreerd op naam van de firma Swinckels & Zn. Hoveniers.
Op de terugweg neemt hij een intuïtieve afslag, een dijkweg op. Hij rijdt langzaam, de verwarming loeiend hoog en zijn raam half geopend. De regen is overgegaan in fijne, sproeizachte wind. Het land is verdeeld in keurige kwadraten. Land dat eeuwen geleden al op de rivier is veroverd. Land van verdien-modellen en middellange termijn. Zonder trauma. Om de zoveel kilometer klimt een hekgrens de dijk op, de banden van de auto roffelen over een veerooster.
Bij een tankstation met twee pompen aan de rand van een dorp stopt hij voor een kop koffie en een saucijzenbroodje. Het station wordt beheerd door een opa met een gezicht als hardgebakken kruimeldeeg. Zijn handen trillen als hij de beker koffie aanreikt en BB zegt: ‘Dank je’, en dat zijn zijn eerste woorden van vandaag.
Thuis gekomen rijdt hij zijn auto met de achterkant dicht op de garagedeur. De straat is verlaten, de lamellen van het huis aan de overkant zijn gesloten. Hij stapelt de zakken kunstmest in een hoek van zijn werkplaats.
Staande bij het aanrecht eet hij een hapje uit de pan van gisteravond, zijn blik gevangen in de rododendron achter het raam. Steeds weer rollen er nieuwe druppels de diepte in, wegglijdend langs spekgladde, diepgroene bladeren. Later trekt hij een schoon overhemd aan, een jasje, een nette broek, nette schoenen. De werkmans-overall en parka verdwijnen in een vuilniszak en een half uur nadat hij is thuis gekomen stapt BB weer in de auto.
In Breda parkeert hij zijn auto op een kleine onbewaakte parkeerplaats en wandelt naar de eerste drogisterij op zijn lijstje voor vandaag, een onafhankelijk familiebedrijf sinds 1905, in een zijstraat achter de markt.
Kaliumpermanganaat hebben ze niet op voorraad vertelt de eigenaar hem, een lange man met een grijs krullenkransje en brillenglazen ter grootte van een muntstuk. Het kan besteld worden, zeker, maar de verkoop aan particulieren is verboden. De drogist schuift het brilletje wat naar voren en kijkt BB over rand aan.
‘Mag ik vragen waarvoor u het product wilt gebruiken?’
BB vertelt in het kort iets over de doelstellingen en de werkwijze van stichting Care4Childeren, actief in West-Afrika, met name Sierra Leone en Liberia, een regio die de afgelopen decennia is getroffen door buitensporig veel rampspoed. Burgeroorlogen, orgies van geweld, systematische verminking, corrupte regeringen, ebola… noem het maar op.
‘Kinderen zijn daarvan altijd de eerste slachtoffers. Daarom zet Care4Childeren zich speciaal in voor de allerkleinsten. Vorig jaar is ons eerste kinderziekenhuis geopend in Monrovia, compleet gefinancierd uit particuliere donaties. Wij ontvangen geen overheidssubsidies en onze middelen worden rechtstreeks besteed aan de gezondheidszorg ter plaatse.’
De drogist verdeelt zijn aandacht tussen BB’s openhartige verhaal en de folder van de stichting die hij in zijn handen gedrukt heeft gekregen.
‘Goed, als u gemachtigd bent dan kunt u uiteraard de eindgebruikersverklaring invullen op naam van de stichting. Als ik het nu bestel verwacht ik het vrijdag binnen te hebben, ik kan het ook laten verzenden indien u wilt.’
‘Welnee’, zegt BB. ‘Vrijdag is prima, dan ben ik in de buurt.’
Bij verklaring omtrent gebruik/toepassing vult hij in: ontsmettingsmiddel tbv kinderhospitaal stichting Care4Childeren.
De volgende drogist bevindt zich in Dordrecht.
Hier hebben ze kaliumpermanganaat wel op voorraad, zij het in kleine hoeveelheden.
‘Geen probleem’, zegt BB. Hij legt de twee dames achter de toonbank uit dat het zuiveren van visvijvers en aquaria een secuur werkje is. Het is een heftige oxidant, kaliumpermanganaat. De kunst is om het volledig te laten reageren met de aanwezige bacteriën, anders blijft er mangaan achter en dan is het over en uit met de visjes.
De bestelling wordt geregistreerd op naam van Koi-Karpers Specialist B. Legér.
Van Dordrecht gaat het naar Nieuwegein. Van Nieuwegein naar Oss. Van Oss naar ‘s-Hertogenbosch.
Het is al donker wanneer BB het laatste stuk aflegt, de rijksweg tussen ‘s-Hertogenbosch en Tilburg. Een kaarsrechte baan bomen en verkeerscamera’s; lantarenpalen die een donkergeel spoor door de nacht stippelen.
Op de achterbank van zijn auto ligt een plastic zakje met de aankopen van deze middag. Daarnaast een half ontdooide pizza en een pak sinaasappelsap uit een supermarkt in Oss.
Het weerbericht voor morgen voorspelt een identieke dag.
Als hij zijn eigen woonwijk binnenrijdt ziet hij achter een van de ramen de eerste kerstboom van het jaar.

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch