Debutantenschrijfwedstrijd

voor alle schrijvers in spe

Informatie & spelregels

Sluiten

Wie is daar?

Door Ron van den Bosch

Wie is daar?

Een keer per week bezoek ik mevrouw Paula Meijer van 93 in haar verzorgingstehuis De Klinker als vrijwilliger. Ik kom met verhalen voor bij de thee. Ze weet dat mijn verhalen droevig zijn, want uit het leven gegrepen. Ze brandt er een kaarsje bij. Ze installeert zich naast haar tafeltje met een kopje thee en wat kerstkransjes op een schotel. Haar mond verkneukelt zich. Wat is oud zijn als je nog jong bent in je hoofd? Een jonge meid die gevangen zit in een oud en pijnlijk lichaam. In haar ogen draaft ze het veld op. Later in de middag schenken we een glas wijn in. We gaan over naar andere zintuigen. Geblinddoekte wat sullige kunstenaar tegenover het verlangen gezien te worden. Wat niet onopgemerkt mag blijven! Mevrouw Paula gaat als tussen verwaaide bloemen haar levensverhaal vertellen. Maar eerst moet ik beginnen zegt het spel.

“De laatste keer vertelde ik dat Saskia nog steeds stapel gek is op Peter. Ondanks zijn afschuwelijke bedrog. U weet nog wel wat een pijn het voor Saskia was toen ze ontdekte dat haar geliefde Peter getrouwd was en een kind van twee jaar had.”
“Dat al die tijd verborgen had weten te houden en als hij ‘s nachts weg was zogenaamd nachtdienst had bij de recherche. En het ook nog ontkennen. De leugenaar. Saskia had het eerst niet willen geloven. Het was haar beste vriendin die de waarheid over Peter zijn dubbelleven vertelde om haar voor diepe teleurstellingen te behoeden.”
“Wil je echt geen thee jongen?”
Ik schud van nee.
“ En ze had Ellen niet meer willen zien.”
“Wie is Ellen?” Vraagt mevrouw Paula.
“Ellen is de beste vriendin van Saskia, die haar vertelde dat Peter een gezin had. En Saskia bedroog.”
“Vertel mij wat!” zei mevrouw Paula opgewonden met onderuit nog een zucht.
“Ja, zei ik en Saskia had haar beste vriendin beschuldigd van jaloezie dat zij niet zo een mooie politieman had. Maar het bleek echt waar te zijn. Het gebeurde in de Kalvertoren op de roltrap in de Hema. Ze had het met haar eigen ogen gezien hoe Peter met die vrouw naar de roltrap liep met een kind in zijn armen. Hij ontkende eerst alles. Die vrouw was zijn zuster en dat kind was van haar. Hij had nooit verteld dat hij een zuster had. Ze had hem geloofd. Ze wilde hem geloven. Haar droom mocht niet stuk. Maar de droom ging stuk. En ze wilde Peter nooit meer zien. Ze was Peter kwijt en haar beste vriendin.”
“En denk je dat het nog goed komt?” Mevrouw Paula zet haar kopje zachtjes terug op het schoteltje.
“Zou het ooit weer goed komen tussen haar en Ellen? Na lang te hebben gevochten tegen haar trots moest ze Ellen bellen om alles te vertellen. Ellen was meteen gekomen en ze vielen in elkaars armen. Ellen had haar belangrijke plaats terug in het leven van Saskia. Heerlijk verontwaardigd bevestigde Ellen wat een schoft die Peter was, maar ondertussen genoot ze in stilte van Saskia haar liefdesverdriet. Zo was haar karakter.
Gisteren was Peter bij Saskia langs gekomen. Hij had haar na enkele maanden weer gebeld en ze was benieuwd hoe haar gevoelens zouden zijn als ze hem weer zou zien. Of het over was. Of nog niet. Ze wist niet wat ze liever had. Ze had op zijn telefoontje gehoopt maar het ook goed gevonden als hij niets meer van zich had laten horen. Maar dat laatste zou ze pas kunnen weten in het verstrijken van de tijd, die elk verdriet inpakt in de sarcofaag van elke dag weer een andere laag. Dat de pijn binnen in niet kan en mag veranderen. De herinnering aan een liefde die haar zo veel pijn had gedaan, had haar ook veel opener gemaakt voor de emoties van andere mensen. Dat is ook rijkdom. Denkt u niet? “Ja, zei mevrouw Paula. Dat moet Saskia nog allemaal meemaken. Zal ze die pijn en dat verdriet met liefde kunnen verwerken of rancuneus en haatdragend worden.”
“ Dat moeten we nog afwachten.” Zeg ik. “Maar hij heeft haar gebeld.”

‘Hallo met Saskia.’
‘Met mij.’
‘Oh.’
‘Hoe gaat het met je?’
‘Nou goed. En met jou.’
‘Ook goed.’
‘Ja…..’
‘Ja…..’
‘Ben je thuis.’
‘Ja, ik ben thuis.’
‘…..’
‘Of is er iemand anders bij?’
‘Nee, er is niemand anders bij me.’
‘Ik heb nog wel aan je gedacht. Maar ik dacht dat het beter was om je met rust te laten. Maar ik moest je toch bellen, want ik wilde graag weten hoe het met je gaat. Ik hoop niet dat ik je stoor.’
‘Nee. Waar vandaan bel je?’
‘Ik ben bij je in de buurt… Vind je het goed als ik even bij je langs kom?’
‘Ja, is goed.’

“Peter laat zich in een politieauto voor haar deur afzetten. Hij heeft geen uniform aan.
Na een kort gesprek in de keuken beginnen ze elkaar te zoenen en in de kamer gaan de kleren uit. Ze liggen op de bank. Peter wil neuken maar Saskia wil dat niet. Ze wil alleen zijn lichaam voelen. Hij dringt niet aan en gaat later op de avond weer naar huis.
Saskia belt Ellen.”
‘Met Ellen.’
‘Peter was vanavond bij me. Hij is net de deur uit. Ik wilde ontzettend graag met hem neuken. Mijn hele kutje was nat, maar ik kon het niet. We hebben wel heerlijk getongzoend. Je weet, nou ja dat weet je niet, maar hij tongzoend zo heerlijk. God wat heb ik dat gemist. Hij tongzoend zo fucking lekker. God Jezus waanzoenig gezoend.
‘Maar je kon niet met hem neuken?’
‘Nee. Er was iets in me dat zei stop. Niet doen. En daar ben ik wel blij om, dat ik toch sterk ben. Hij moest daarna weer naar zijn huis. En dan om met hem te gaan neuken, daar kon ik niet tegen. Dat gevoel dat je dan daarna weer alleen bent. Ik wilde me niet uit mijn balans laten halen.
‘Hardstikke goed van je. Je hebt hem flink geil gemaakt en daarna weggestuurd? Laat ‘m maar flink lijden.’
‘Toen hij kwam wist ik niet of ik zo sterk zou zijn. Ik had hem ook niet laten komen als ik mijn eispPeterg had want dan sta ik niet voor me zelf in. Dan had ik zijn zaad willen hebben. Hij wil ook een kind van me. Hij wil ontzettend graag een kind met mij.’
‘Daar kun je niet aan beginnen. Je hebt al een abortus achter de rug.’
‘Dat was van voor ik met Peter omging. Ik zou ontzettend graag een kind met Peter willen, maar niet alleen. Daar gaat het om. Maar nu kon ik nee zeggen, want ik sta op het punt om ongesteld te worden. Zodra ik ongesteld ben geweest dan komt het weer op, dat mijn lichaam zich verraden voelt, dat het nog niet zwanger is en dan bij de eispPeterg als het moet gebeuren dan sta ik niet voor mezelf in. Ik had met hem kunnen neuken vanavond. Als ik denk aan de eenzame nachten dat ik mijn handen vast moest binden om hem niet op zijn mobiel te bellen dan ben eigenlijk heel sterk. Ik me pijnigde. Dat je hart zo sterk aan trekt. Maar ik heb hem weg kunnen sturen. Dat voelt zo goed!’
‘Als een soort wraak?’
‘Liefdeswraak. Bedaard achterom kijken naar die man van je liefdesverdriet maar ook bang
voor wat je nog allemaal met hem wou als vrouw. Met het sterke verlangen dat je er dan maar ongewild aan kapot moet gaan. Maar dat ik sterk was. Verlangen met zo een mooie titel dat het lezen niet meer hoeft.’
“ De kamer wordt gevuld met jonge bellende vrouwen van wat ze aan elkaar kwijt willen.
‘Nou zo een titel zal je sieren,’ grapt Ellen in haar huis, dat om de hoek ligt van waar Saskia woont. Ellen is 34 jaar en ze heeft de uitstraling van een koude vis die je maar gauw weer terug gooit in zee. En Ellen weet niet waar de leuke mannen blijven. Niet bij haar. Vindt ze erg. Dat was duidelijk, maar waarom niet? Ze moest zich er mee verzoenen door het grijs ervan met overdreven kleurrijke jurken en knalrode nagellak uit haar gevoel te drukken, wat juist door het gewicht wat ze er aan geeft het pakken van de blauwe lucht met wolken en het plezier van luchtkasten en in de zevende hemel zijn, maar ze leveren er geen parachute bij!’
‘Jij hebt bindingsangst,’ zegt Saskia met haar blik op de foto van hun samen in het sprookje van zijn sterke armen. Haar Peter van toen.
‘Wacht even de bel gaat.’
Komt een andere bel er tussendoor. Saskia zweeft met haar meisjesachtige zuivere hart naar de gang waar de interkom hangt.
“Wie is daar?”
Ze neemt in de woonkamer haar mobiel weer op en met een bonkend hart in haar stem ‘Ik bel je straks terug.’

Ron P. van den Bosch

geen reacties
0 Non-fictie

IKEA

Dario Goldbach

0 Non-fictie

De Ijsfabriek

Nora van Arkel

0 Fictie

Weerzien

Peter Roling

8 Fictie

OP DRIFT

jes de Kam

1 Fictie

Hol

Gerardus J. Visch